Toelichting van de auteur bij deze versie: Dit verhaal is in korte tijd & bijpassend hoog tempo geschreven voor de bloemlezing Mijn studententijd, die dit najaar verschijnt bij uitgeverij LJ Veen.
Wat een mooi verhaal! Sterke opening en het kostte me totaal geen moeite om mijn aandacht erbij te houden. Ik ben het wel eens met het commentaar dat anderen eerder al hebben gegeven en heb nog enkele commentaarvlaggen toegevoegd. Ben vooral erg nieuwsgierig naar hoe het nu verder gaat met Werner!
Mooi verhaal, ik kwam er steeds beter in. Meestal stop ik met lezen na twee alinea's als het niet echt binnnenkomt. Heel goed. Werners verontrustende levenswijze en het druppelsgewijze vrijgeven waarom de mede studenten van hem afwillen vind ik heel goed gedaan, ik voel voor die jongen. Dat het in Duitsland lijkt te spelen, vind ik niet zo nodig. Het kan overal spelen. Het einde? Misschien dat je Einstein in het begin al even moet opvoeren.
Mij bekroop het vermoeden, bij het lezen van dit verhaal, dat Werners huisgenoten hem voor de gek gehouden hebben...
Grappig, die 'bijzondere' relatie tussen de hoofdfiguur en zijn huisgenoten. Die absurdistische sfeer past goed bij het verhaal.
Mooi sfeerbeeld, tragisch en komisch tegelijk. Het eind vond ik echter licht teleurstellend. Het weggaan wordt uitvoerig beschreven, maar een wending blijft uit. Het is zelfs de vraag of dit wel een verhaal is en niet een situatieschets.
Als situatieschets zeer geslaagd, maar als verhaal - met een kop en een staart - naar mijn zin nog te beperkt. Dit vraagt wel om meer. Verder uitwerken?
Mooi afscheid van een eeuwige student. Al 18 jaar misbaar. Waarschijnlijk morgen vergeten. Goed neergezet. Fraai sfeerbeeld. Ik bleef lezen.
Ik zou, zeker in het begin iets minder bijvoeglijke naamwoorden gebruiken.
Ik vond die opsomming van als die H-steden iets te gezocht. Ik zou zo'n opsomming graag iets subtieler zien (bv woonplaatsen van Einstein in Europa).
Genoten van dit verhaal, mooi evenwicht tussen herkenbaar en absurdistisch. Wat een figuur, die Werner met zijn tuintje en zijn achttien jaar lang verhuisklaar ingepakte spullen. Ik zou eigenlijk best willen weten hoe het hem verder vergaat.
Tijdens het lezen bleef ik wel even haken achter de informatie na iedere student: Ernest, verlegen student CKI, Sabine, studente rechten en dieetverslaafde... Ik snap dat je ze direct wilt neerzetten en ze wat achtergrond wilt meegeven en de typeringen zijn ook best grappig, maar misschien hoef je niet bij iedereen precies aan te geven wat ze studeren, het grenst een beetje aan 'info-dump' voor mijn gevoel.
Zit goed in elkaar dit verhaal! Wat betreft die verschillende steden, volgens mij heeft dat wel een functie: eerder in het verhaal wordt gezegd dat Werner al zijn spullen altijd al ingepakt heeft: "Altijd voorbereid op een verhuizing, zo had zijn moeder het hem geleerd." Dat is natuurlijk nogal opmerkelijk voor iemand die al achttien jaar op dezelfde plek woont, dus dat heeft wel een verklaring nodig lijkt me. Wel wat erg toevallig dat al die plekken met een H beginnen. Maar goed, dat klinkt ook wel weer mooi en grappig.
Tragisch verhaal over de eeuwige student. Goed beschreven vanuit het perspectief van de "oudere" student. Het gegeven asbest komt in het begin van het verhaal uit de lucht vallen maar is wel de aanloop tot het verdere verhaal.
Een beetje wazig vond ik al die verwijzingen naar de verschillende steden waar deze persoon gewoond had. Zou in dit verhaal weggelaten kunnen worden.