Wachtwoord vergeten Registreren
Zoeken
uitgebreid zoeken

Upload

Literair werk uploaden

Reageren

Reageren en commentaar geven op dit literair werk? Favoriet maken of alle commentaren, reacties en wijzigingen automatisch volgen?

Log dan in.
Zien welk commentaar al gegeven is? Klik dan op 'Toon commentaarvlaggen'

Toon commentaarvlaggen

Versteken

Vieze liedjes
profielfoto
17 okt 2017
23 reacties
634 keer gelezen
5
Toelichting van de auteur bij deze versie:
Vlaggetjes verwerkt. Over 1 twijfel ik nog.

Copyrightkeuze:
Volledig copyright

Werk is leesbaar voor:
iedereen

Versteken

We liggen tegen elkaar aan op de bank. Naakt. Met mijn rechterhand grijp ik naar het schoteltje op de tafel naast ons en pak één van de pinnetjes.
‘Om hem goed te kunnen plaatsen, moet hij vochtig zijn.’
Jeanet giechelt, opent haar mond half en steekt haar tong iets naar buiten. Voorzichtig leg ik het houten mini balkje op haar tong. Ze sluit haar mond en laat het speeksel hoorbaar walsen.
‘Kom hier,’ mompelt ze en tuit de lippen.
In een warme zoen verplaatst ze het kleinood van mond naar mond. Ik moet mijn best doen om het niet door te slikken.
‘Dat lijkt me vochtig genoeg,’ zeg ik en spring overeind. Ze weet nog net haar hand langs mijn bil te strijken.
Ik open het klepje van de speelklok om het pinnetje op de cilinder te kunnen plaatsen.
Gisteren heb ik haar de klok uitvoerig laten bewonderen. Een erfstuk van mijn vader, dat sinds kort in mijn bezit is. Ik heb haar uitgelegd hoe de pinnetjes het mechaniek van de bellen aansturen,  hoe iedere pin voor een bepaalde toon in de melodie staat en in mijn aangeschoten eerlijkheid heb ik haar ook verteld op welk moment ik een nieuwe pin plaats.
‘Mij maakt het niets uit hoor,’ zei ze en opende haar blouse.

‘Kan dat ding niet uit!’ schreeuwde moeder vanuit de keuken toen ik achter het bestaan van het palletje kwam, waarmee ik de melodie in kon schakelen. Ik luisterde regelmatig naar de sprookjesachtige bellen, aangeslagen door de kleine hamertjes. Toch leek de melodie steeds halverwege het lied te stokken.
‘Die stomme klok beschrijft het leven van je vader.’
Toen wist ik niet wat mijn moeder bedoelde.
‘Het groene blaadje dat uitgespuwd werd toen de eerste verkleuring inzette,’ zoals mijn moeder zei, ‘Ik had meteen moeten zien dat hij de boom al bijna kaal gevreten had.’
Vlak na hun scheiding vertelde ze mij het verhaal van de klok, van de melodie vooral. Een verhaal van een geschiedenis voorafgaand aan hun huwelijk.
Mijn vader is dood. Amper zeven maanden geleden. Een hartstilstand, in bed met een van zijn veroveringen. Vlak voor zijn overlijden had hij het verhaal van mijn moeder bevestigd.
‘Weet je jongen, ik heb van iedere toon genoten.’
Zo kwam de klok bij mij. Toen ik de melodie nog een keer beluisterde voordat ik de cilinder schoonde, hoorde ik hem niet meer stokken. Zeventig tonen, zoals ik later uitvond.

Jeanet zit met haar benen over elkaar op de bank. Ze slaat een deken om zich heen. De soepele beweging van haar bovenlichaam, de deken die als een cape om haar heen valt. Een kriebel kruipt door mijn buik. Op haar ben ik verliefd. Al jaren. Ik heb het haar nooit gezegd. Het pinnetje rolt tussen mijn duim en wijsvinger, alsof ik het niet zelf ben die de beweging aanstuurt.
Ze laat zich achterover op de bank vallen. De deken verschuift zo dat een borst zich blootgeeft.
Er staan al achtendertig pinnetjes op de cilinder. Nog lang niet de zeventig tonen die het lied vervolmaken. Zij is bijzonder, zo anders dan de andere vrouwen die ik meenam. Ik ken haar van de universiteit. We houden via de vriendengroep contact met elkaar en bij elke ontmoeting heb ik na afloop steeds weer spijt dat ik haar niet durf te vertellen wat ik voor haar voel. Het klikt tussen ons. Ze daagt me uit, plaagt me. Een kus, een hand op mijn been, een lach, een grap, een knipoog, maar nooit een duidelijke uitspraak over wat ze voor mij voelt. We zijn vaker met elkaar in bed of op mijn bank beland, maar dat was voor de tijd dat de klok mijn huis binnenkwam. Hoewel ik het verschil tussen lust en liefde maar al te goed ken, kan ik haar lust niet van haar liefde onderscheiden.
Mijn blik blijft hangen op haar tepel, nog steeds rol ik het pinnetje heen en weer tussen duim en wijsvinger. Ik voel me betrapt en leg het naast het papiertje in de kast van de klok. Het papiertje met de namen en de data.
Ik wil jouw naam op een ander papier, Jeanet, denk ik.
‘Laten we eerst gaan douchen.’
‘Steek je hem er niet in? Ik voel me beledigd,’ zegt ze met een blik die het tegendeel verraad.
We lopen in de gang langs de foto van mijn vader. Een herinnering uit zijn nalatenschap; een vakantie, korte broek, ontbloot bovenlijf, diepbruin lichaam.
‘Is dat hem nu, die vrouwen verslindende en stinkend rijke vader van jou?’
‘Ja, dankzij hem hoef ik nooit meer te werken.’
‘Je hebt absoluut de aantrekkelijke kanten van hem overgenomen. Geld en uiterlijk.’
Haar vinger volgt mijn ruggengraat.
Toen ik de klok in mijn kamer zette vond ik het wel een mooi idee. De melodie opbouwen zoals mijn vader dat had gedaan. Pinnetje voor pinnetje. Na ieder samenzijn met een vrouw hier in mijn huis, telkens een pin in de cilinder, een noot toegevoegd aan het lied. Elke vrouw, één pin. Een melodie als verhaal van mijn veroveringen, vastgelegd met naam en datum op het papiertje in de klok.
Verdomme, Jeanet, denk ik, hou van mij!
Jeanet grijpt me onder de douche stevig vast. Haar lichaam wikkelt zich om me heen.
‘Je gaat het pinnetje er nog wel insteken toch?’
‘Straks,’ fluister ik tegen mijn twijfel in.
‘Mooi, maar eerst afdrogen en aankleden en dan nog een wijntje.’
‘Goed plan.’

Ze is al ruim een uur weg. Ik heb het gevraagd, ik heb het gedurfd: ‘Hou je van me?'
De twee lege glazen wijn staan voor me. De grote wijzer verschuift naar de twaalf, het mechaniek start met een zacht gezoem op. De hamertjes worden naar achter getrokken. Ik neem een teug wijn uit de fles. De muziek sterft na precies negenendertig noten weg.

Reacties

20-11-2017 17:16
Gaaf verhaal! Zeer scherp.

Van mij persoonlijk hoeft de uitleg over hoe elk pinnetje staat voor nieuwe vrouw niet, ik vond dat in het begin al duidelijk.

Groeten, Majke
14-11-2017 14:56
Vlaggetjes verwerkt. Over eentje twijfel ik nog.
11-11-2017 10:28
Jammer Conny, dat jij niet in de jury zit. ;-) Dank voor je enthousiaste reactie. (En die darlings killen ... ik moet op mijn handen blijven zitten om niet stiekem toch een Fis er in te schrijven.)

Jan P. goede vlaggen weer. Ik ga ze nog even laten bezinken, maar zal er zeker een aantal overnemen.
10-11-2017 10:49
Hadeke,
Ja, goede herschrijf. Nog wat vlaggetjes, kijk maar.

Groet,
10-11-2017 09:16
Ik kon de verleiding niet weerstaan. :-)
Het lijkt me duidelijk: WE HEBBEN EEN WINNAAR.
10-11-2017 09:10
Ah nee, toch niet Fis weg, die was juist zo gaaf!
Ik zal proberen je verhaal snel nogmaals te lezen.
09-11-2017 22:47
Wat 'darlings gekilld':
Geen verwijzingen meer naar toonsoorten, omdat de cilinder, het achterliggende verhaal achter de opbouw van het lied én de toonsoorten wat teveel van het goede lijkt.
Verhaal ouders teruggekapt tot de essentie.
Ook geen Fis meer als 'vies', maar nog steeds een vies liedje in de besmuikte zin van het woord.

Is de onzekerheid over het teveel aan darlings killen gegroeid? Welzeker. ;-)
28-10-2017 16:44
Een paar aanpassingen doorgevoerd voor de 'minder muzikaal bedeelden' :-) Hopelijk niet te uitleggerig.
Iets meer laag aan de relatie hp en Jeanet proberen te geven.
27-10-2017 09:59
Goed geschreven,mooi begin idd en zeer originele verwerking van het thema! (voel me als niet-muziek geschoolde wel wat gehandicapt) De personages mogen wat mij betreft wat meer kleur krijgen, ik leef nog onvoldoende mee met de hp (eerst op school een blauwtje bij haar laten lopen?) vlaggetje gezet.
23-10-2017 18:56
Dank voor de reacties. Ik ga weer eens overdenken. De ouders vind ik voor de 'kleuring' van het karakter wel nodig. Ik ga eens kijken waar schrappen kan.
Ook naar de 'vaktaal' ga ik kijken. Ik ben bang dat teveel uitleg daarvan afbreuk aan de vakkennis van de hoofdpersoon doet.
23-10-2017 13:08
Zoals altijd mooi geschreven. Het geven is super! Toch had ik, als niet muzikaal geschoolde liefhebber, wat moeite om in het verhaal te blijven. De 'vaktaal' leidde me een beetje af.
Komt vast goed!!
21-10-2017 12:06
Erg goed geschreven, Hadeke. Mooi je hoe je het thema verwerkt hebt in de manier van leven van vader en zoon. Nog één vlaggetje gezet.
21-10-2017 07:47
Origineel thema en met de nodige suspense! Het stuk over de ouders vind ik de spanning een beetje breken. Misschien iets beknopter?
20-10-2017 21:28
Dankjewel Helen. De vorige reageerders zetten me gelukkig op een nieuw spoor. Het leuke en de meerwaarde van deze site! Fijn dat het beter uitwerkt.
Het 'klokkespel' was inderdaad iets teveel van het goede. De tijdskwestie heb ik met een extra zin proberen op te lossen.
20-10-2017 16:08
Dat harde werken van versie 2 naar 3 loont. Ik vind het nu een boeiend verhaal met een prettige dosering van de informatie: genoeg om het te kunnen volgen en weinig genoeg om het spannend te houden. Het is een coherent geheel geworden.

Originele invulling van het thema ook, leuk.

De factor tijd is me nog niet overal helder in deze versie, zie paar vlaggetjes.
19-10-2017 20:40
Nou, ik heb het mezelf niet makkelijk gemaakt. Feedback blijft welkom.
Wel meer onderlaag proberen te geven.
19-10-2017 13:45
Dank Jan P. Daar heb ik wel wat aan!
De 'kamertoon' kwam ik tegen bij de uitleg van de stemvork. Ik vond dat wel een mooi 'kennerswoord'. Maar als het afleidt werkt het niet.
Ik ga eens aan de herschrijf.
19-10-2017 13:25
Hadeke,
Inhoudelijk een redelijk verhaal. De compositie is naar mijn smaak te rommelig: heden / flashback /heden /flashback /heden - en dan nog een alinea op het eind die het heden onderbreekt. Voor een kort verhaal is dat teveel. Beperk het tot 1 flashback en concentreer het verhaal op het heden, daar gebeurt het. De dialoog met de vader, kun je ook als verhaal aan de vrouw vertellen. Dan blijf je in het heden.
Paar vlaggetjes,

groet,
17-10-2017 22:32
Beetje gesleuteld aan middenstuk. Hopelijk actiever en daarmee meer in het verhaal houdend.
Ook eind iets veranderd, daar valt nog wel winst te halen.
17-10-2017 19:19
Top. Dank Desmond!
17-10-2017 18:32
Hallo Desmond,
Tja, het eind. Dat is het 'm nog niet echt. Daar moet ik nog even voor zitten, dan sleep ik volgens mij (althans hoop ik) het midden ook wel in de herschrijf mee.
Haakte je -bijna- af op het midden of viel dat nog mee?
17-10-2017 16:27
Dank voor je reactie Gerard.
Je hebt gelijk. Ik kwam twee versies tegen op het internet. Tot mijn plezier ook in G majeur (de toonsoort die het meest voor schijnt te komen in algemene zin), daardoor kwam ik op vies euh Fis uit. Vond ik passender dan B groot. ;-)
17-10-2017 16:18


Interessant gegeven. Mijn versie van de De Boerenbruiloft uit 'Oude en Nieuwe Hollantse Boerenlieties en Contradansen'een herdruk uit 1985, staat in C groot. Als alle tonen een halve toon te laag staan staat de melodie in B groot (vijf kruisen).

Uitgaande van Fis groot moet de oorspronkelijke stemming in G groot zijn geweest.

Misschien zit ik er helemaal naast, maar van het verhaal en de invulling van het thema 'vieze liedjes'heb ik genoten!



Deze site wordt mede mogelijk gemaakt door
Volg ons via