Wachtwoord vergeten Registreren
Zoeken
uitgebreid zoeken

Upload

Literair werk uploaden

Reageren

Reageren en commentaar geven op dit literair werk? Favoriet maken of alle commentaren, reacties en wijzigingen automatisch volgen?

Log dan in.
Zien welk commentaar al gegeven is? Klik dan op 'Toon commentaarvlaggen'

Toon commentaarvlaggen

Please allow me …..

Kort verhaal
profielfoto
13 mrt 2014
0 reacties
1372 keer gelezen
0
Toelichting van de auteur bij deze versie:
Mijn ongeprezen gebleven inzending voor de Opium Verhalenwedstrijd: Reizen en Ontmoeting in 500 woorden.

Copyrightkeuze:
Volledig copyright

Werk is leesbaar voor:
iedereen

 

Anna was niet slechts de prinses, zij was het complete sprookje. Waarom had ze voor mij gekozen? Was het spel? Machtswellust?  De wereld lag aan haar voeten maar ze koos voor mij. Dat waren de feiten. En omdat ik nogal hecht aan de feiten besloot ik na enige tijd de twijfel van me af te schudden en dit grote geluk maar gewoon als een godsgeschenk te accepteren. 

Wij trouwden op zijn Hollywoods. Alles het mooiste, het beste, het smakelijkste.  Ik kom uit een  welgesteld nest. Niet moeilijk doen, laat mijn ouwe heer maar dokken, had ik Anna gerustgesteld. Daar is ie heel goed in. Albums vol blije gezichten en vol van de overrompelende charme van mijn jonge bruid waren het resultaat. Anna had zich in bijna alles vol overgave laten verrassen behalve met onze huwelijksreis. Ze wilde dolgraag nog een keer naar dat Griekse eilandje waar ze enkele jaren eerder voor het eerst alleen met een vriendin op vakantie was geweest. Haar eerste stap op weg naar volwassenheid. Dit was de tweede, finale stap. 

Wij streken neer in een havenplaatsje  waar een paar vissersscheepjes dagelijks trouw hun vangst aan land brachten. De eerste paar dagen waren heerlijk. We genoten van elkaar, van de zon, van het smakelijke voedsel en van de uitstekende wijn. ’s Ochtends op ons terrasje spraken we over Anna’s plannen om iets in de modellenwereld te gaan doen en over mijn accountantstoekomst. 

Aan het eind van onze eerste week werd Anna wat meer gespannen. Het vrolijke en speelse maakte plaats voor kleine irritaties en onrust. Die vrijdagavond zaten we op ons inmiddels vaste plekje op het terras aan de haven. Terwijl wij genoten van onze moussaka was een orkestje bezig zich te installeren. Al snel werd het drukker en gezelliger. Anna’s blikken dwaalden regelmatig af naar de grotendeels jonge Grieken die zich rond de dansvloer verzamelden. Plotseling, er werd intussen al vrolijk gedanst, sprong ze op en riep: Stavros! Bijna uitzinnig. Uitbundig zwaaiend. Ik was perplex. Een jonge Griekse held draaide zich om, keek even goed, zag haar zwaaien en sprong toen op haar af. De twee omhelsden elkaar op on-Hollandse wijze. Mijn strandvriendje van toen, wist Anna nog net uit te brengen. Stavros, I just married a week ago. This is my husband. Stavros schudde mij de hand, feliciteerde me en zei, met een verpletterende lach op zijn gebruinde kop: Please, allow me to dance with the bride. Zonder op mijn reactie te wachten, trok Anna haar strandvriendje mee naar de dansvloer. Terwijl Anna in de loop van de avond geheel in beslag werd genomen door Stavros en zijn vrienden, die allemaal het recht claimden om met de bruid te dansen, werd mijn rol steeds meer gereduceerd tot fourageur in algemene dienst. Maar Anna genoot en daar ging het om.

Voor ons hotelletje heb ik nog lang zitten wachten. Ik had de sleutel. Ze kroop dicht tegen me aan die nacht en viel als een blok in slaap. De tweede week was heerlijk rustig ook al deed de permanente blos op haar gelaat anders vermoeden.

Reacties

Deze site wordt mede mogelijk gemaakt door
Volg ons via