Wachtwoord vergeten Registreren
Zoeken
uitgebreid zoeken

Upload

Literair werk uploaden

Reageren

Gebruik onderstaande knoppen voor de redactiefuncties.

'Reageer' is voor algemene reactie op het werk.

Klik met de muis op een woord in de laatste versie van de tekst om commentaar over dat deel van de tekst toe te voegen.

Alle commentaarvlaggen kunnen getoond en verborgen worden.

Reageer
Toon commentaarvlaggen

Plas

Kort verhaal
profielfoto
07 feb 2011
1 reactie
663 keer gelezen
0
Toelichting van de auteur bij deze versie:
500 woorden over 'de eerste keer' voor Fictie

Copyrightkeuze:
Volledig copyright

Werk is leesbaar voor:
iedereen

Het oranje busje. Hidde vindt het prachtig. Dat de jongens hem uitlachen als Mama hem met ‘het koekblik’ naar school brengt, begrijpt hij niet. Laat ze maar, zegt ze altijd. Papa zwijgt dan. Die snapt het wel. Die is jaloers op de grote Volvo’s en Chryslers van de andere papa´s. Maar Hidde is trots op de bus. Ze passen er tenminste alle zes in.

Ze stappen in het volgeladen voertuig en rijden weg. Hoe verder ze van de Nederlandse grens verwijderd raken, des te mooier lijkt het weer. Hidde is blij dat ze naar Frankrijk gaan. Daar is hij nog nooit geweest. Hij houdt van de zon; dan heeft hij nooit zo’n last van zijn allergie. 

Na zes uur rijden zijn de jongens op hun luidruchtigst. Martijn heeft Boris meegenomen, een vriendje uit de brugklas. Ze pesten Nora, praten over voetbal en alles wat ze onderweg zien. Hidde probeert mee te doen. Voorin ruziën Papa en Mama over wie de jerrycan op de vorige parkeerplaats heeft laten staan.

 Hidde merkt dat hij hijgt en neemt een pufje. De eerste keren heeft Papa hem geholpen, maar dat hoeft niet meer. Hidde ziet de lucht donkerder worden. Dan roept Mama dat ze naar een wegrestaurant gaan. Dat vindt Hidde gaaf. Hij heeft nog nooit in een wegrestaurant gegeten!

Hidde zit tussen zijn broer en Boris in. Hij heeft trek en tuurt naar de menukaart. Hij vraagt aan zijn broer wat poulet avec pommes frites betekent. Die zegt dat het poedel met piemeltjes is en dat Hidde het niet moet nemen. Hidde twijfelt en kijkt naar Boris. Die schudt behulpzaam zijn hoofd. De serveerster komt de bestelling opnemen en Mama bestelt een kindermenu voor Hidde. Zijn broer probeert hem te pesten. “Hidde! Moet je naar buiten kijken. Het regent hard, hè. Moet je nu niet plassen? Luister. Moet je die regen horen op het raam. Klinkt als plas, hè? Moet je al?”
Het werkt. Hidde moet plassen en nodig ook. Hij wil het alleen niet toegeven. 

Dan komt de serveerster met de borden aan. Iedereen is afgeleid en Hidde ziet
zijn kans. Hij doet alsof hij zijn inhaler laat vallen en kruipt onder de tafel door naar het gangpad. Hij ziet een bordje met toilet erop en rent erheen. Hij gaat de deur met het mannetje binnen en ineens blijft hij staan. Dit heeft hij nog nooit gedaan, alleen naar de wc. Hij kijkt naar de twee wc-hokjes en ziet dat de linkerdeur op slot zit. Op de rechterdeur hangt een briefje met defect. Er komt een man binnen. De man gaat voor een witte bak staan en doet zijn broek los. Hidde hoort de man plassen. Dat moet in Frankrijk dus zo, denkt Hidde.

Hij voelt zich groot. Hij gaat op zijn tenen voor de witte bak staan, doet zijn broek helemaal naar beneden en mikt zijn straal op een vliegje, dat uit angst heel stil blijft zitten. 
Dan komen Papa, Martijn en Boris binnen. “Hidde! Wat knap!” 

 

Reacties

01-05-2011 17:36
Leuk verhaal. Vlot geschreven en leuk einde. Het begin met het oranje busje vind ik sterk. Het vertelt veel.
Deze site wordt mede mogelijk gemaakt door
Volg ons via