Wachtwoord vergeten Registreren
Zoeken
uitgebreid zoeken

Upload

Literair werk uploaden

Reageren

Gebruik onderstaande knoppen voor de redactiefuncties.

'Reageer' is voor algemene reactie op het werk.

Klik met de muis op een woord in de laatste versie van de tekst om commentaar over dat deel van de tekst toe te voegen.

Alle commentaarvlaggen kunnen getoond en verborgen worden.

Reageer
Toon commentaarvlaggen

Philippine drukt door

Kort verhaal
profielfoto
11 jan 2018
2 reacties
48 keer gelezen
0
Toelichting van de auteur bij deze versie:
Dit verhaaltje is de eerste van een reeks korte verhaaltjes, waarvan ik hoop dat ze ook op zichzelf staan.

Copyrightkeuze:
Volledig copyright

Werk is leesbaar voor:
iedereen

'Mijn naam is Philippine en ik kom voor de functie, die uit de advertentie.'
'De vacature voor de Strategisch Manager?' vraagt de receptioniste.
'Dat zal hem zijn.'
'Het spijt me, maar u zult nog even moeten wachten. Het is nog maar twaalf uur en de interviews beginnen om half twee.'
'Ik weet dat ik een beetje te vroeg ben, ik beloof dat het nooit weer zal gebeuren. Ik ga zometeen op vakantie, weet u.'
'Ik kan de directrice even vragen of ze bereid is u alvast te ontvangen.'
'Dank u.'

'In uw sollicitatie vermeld u...' ze kijkt geïrriteerd als ik haar nogmaals onderbreek.
'Britta, was het toch.'
'Ja. Britta,' verklaart ze opnieuw.
'Ik ben zo bang dat ik je naam vergeet, Britta.'
'Dat blijkt maar.'
'Weet je wat mijn sterkste punt is, Britta?' Ik steek twee denkbeeldige vingers in mijn strot en laat ze er zachtjes roeren.
'Ik hoor het graag...'
'Is er hier wel een wc?' vraag ik fluisterend.
'Ja, eind van de gang, links.'
'Ik houd het wel op.'
'Ook goed. Maar wat ik wilde vragen is dat u in uw sollicitatie vermeldt...'
'Britta.'
'Philippine?'
'Oja, mijn sterkste punt.'
'Ja, en in uw sollicitatie...'
'Britta, ik zal eerlijk met je zijn. Ik heb geen flauw idee wat er in mijn brief staat. Mijn nichtje vertelde op een verjaardag dat ze aan het solliciteren was op een baan die mij op het lijf geschreven is, ik heb simpelweg haar mailbox gehackt, mijn naam onder haar brief gezet en hem met mijn mailadres verzonden.' Ik ben bloedserieus.
'Je hebt de brief van je nichtje zelfs niet gelezen?'
'Nee, ik ken haar en ik weet dat ik nooit een betere brief zal schrijven dan zij.'
'Je weet, dat je niet alleen een rotstreek naar je nichtje aan het uithalen bent, maar dat het ook illegaal is wat je doet?'
'Ik snap dat ik een risico loop. Ik snap dat jij een risico loopt als je me aanneemt en ik snap dat jij dat ook heel goed snapt.'
'En toch denk je dat ik je ga aannemen?'
'Ja.'
'En waarom dan wel?'
'Omdat ik niet voor niets hier naar toe gereden ben.'
'En daarom neem ik je aan?'
'En omdat ik altijd krijg wat ik wil.'
'Interessant.'
'Dus als jij, met dit bedrijf, wilt krijgen wat je wilt, moet je ervoor zorgen dat ik dat ook wil. En dan krijg je het.'
'Ik heb het idee dat je nog serieus bent ook.'
'Ja.' 

Als ik twee dagen later klaar ben met het inrichten van mijn bureau, er ligt wel geteld een velletje papier en een potlood met een gummetje aan de achterkant, vind ik dat ik mezelf mag trakteren op een kopje koffie. Bij de automaat kom ik ene Harmen tegen, een tamelijk slaafs type, schat ik in.
'Hoi.' zeg ik, puur uit beleefdheid.
'Philippine?'
'Ja.'
'De baas heeft het over je gehad.'
'Niets dan lof, hoop ik?'
'Mocht van mij wel een onsje minder. Ze heeft het alleen nog over een ding: Philippine.'
'Gaat vanzelf over,' stel ik hem gerust. 

'Shit! Potverkuthoer!'
Het klinkt alsof iemand zijn grote teen gestoten heeft, als ik na mijn kennismaking met Harmen langs de deur naast mijn eigen ruimte loop. Ik steek mijn neus naar binnen en zie een mollige vrouw in gevecht met haar computer.
'Zijn de jaarcijfers bekend gemaakt? Gaan we failliet nu ik hier nog maar een dag werk?' vraag ik.
'Nee zo erg is het nu ook weer niet. Ik heb weer verloren... Tetris.' Het lijkt alsof ze zich ergens voor schaamt.
'Ik ben Philippine.' Al dat ongemak.
'Ah, Philippine. Britta heeft het de hele tijd over jou. Wat leuk dat je voor ons komt werken. Ik ben Chantal en ik doe de personeelszaken. Administratie en zo.' Chantal heeft daar blijkbaar geen last van.

Na deze ontmoeting vind ik dat het meer dan genoeg is voor een dag, je moet er langzaam ingroeien, in zo'n functie. Niets overhaasten, want dan ga je maar fouten maken. Juist als ik het pand wil verlaten roept de receptioniste me na.
'Ging jij niet met vakantie?'
'Nee, ik wilde er alleen een beetje druk achter zetten.'

 

 

 

 

 

Reacties

13-01-2018 09:51
Dank je Espunt. Een paar jaar geleden schreef ik een aantal verhaaltjes over Philippine. Om de draad weer wat op te pikken leek het me aardig het een begin te geven.
13-01-2018 00:29
Veelbelovend begin. Ben benieuwd hoe het verder gaat met Ph.
Deze site wordt mede mogelijk gemaakt door
Volg ons via