Vader rekt zich uit op de heuvel aan het einde
van de Kanalenstraat en leunt op de spade,
waarmee hij later vol ijver de hoogte afgraaft.
De man fronst, terwijl hij naar het kanaal staart.
Vanaf ons huis zijn schepen niet zichtbaar,
vaak lopen wij tot aan het einde van de straat,
tot we boven bij de top wind en ruimte voelen.
Zijn kruiwagen dendert over de ongelijke keien;
wij zien pa met vrachten zand sjouwen.Helpen?
Moeder meent van niet. Wij staan in de kamer
aan moeders kant van de tafel, bij de keuken.
Wel volgen onze ogen de zwetende kostwinner.
Toch, die acht uur daags bij de firma Fellema,
Tot 's avonds laat ladingen zand verplaatsen
én een moeder elke nacht datgeen ontbloot,
wat uitgebreid bevredigd zal moeten worden.
Laatste kruiwagen, top van de nieuwe heuvel,
aan het andere einde van de kanalenstraat
overziet vader nog eenmaal en recht zijn rug,
vlijt zijn moegestreden ijver in de kruiwagen.
Wij laten moeder graag in de keuken, zodra
schepen uit de mist rond het kanaal verschijnen
en weer verdwijnen, hier op de heuveltop
of vanuit het slaapkamerraam, voor de droom.
zie ook www.cpvincentius.nl voor andere BLOTTOMOTTO's, voor YOUTUBEFAVORIETEN en w.v.t.t.k.
