Wachtwoord vergeten Registreren
Zoeken
uitgebreid zoeken

Upload

Literair werk uploaden

Reageren

Gebruik onderstaande knoppen voor de redactiefuncties.

'Reageer' is voor algemene reactie op het werk.

Klik met de muis op een woord in de laatste versie van de tekst om commentaar over dat deel van de tekst toe te voegen.

Alle commentaarvlaggen kunnen getoond en verborgen worden.

Reageer
Toon commentaarvlaggen

Iets te verbergen, dokter?

Kort verhaal
profielfoto
04 mei 2012
3 reacties
497 keer gelezen
3.2
Toelichting van de auteur bij deze versie:
Nog wat dingen gezien die niet klopten. Verhaal korter gemaakt.

Copyrightkeuze:
Volledig copyright

Werk is leesbaar voor:
iedereen

Sjors sjokt door de Amsterdamse straten, op weg naar huis. Hij slaat zijn kraag op tegen de koude wind als hij wordt gewenkt door een dame met lang donker haar en een sexy buikje. Ze lacht verleidelijk, hij kan het niet meer weerstaan. Hij is moe voor vandaag. De regen verzwaart de krullen waar hij menig vrouw mee weet te verleiden.

Het valt hem op dat hij zijn stethoscoop nog om zijn nek draagt. Als hij onder het afdakje van een café stopt om het in zijn tas te doen, wordt hij aangesproken door een vrouw die hem blijkbaar al even heeft gevolgd. “Iets te verbergen, dokter?” Lange slanke benen komen perfect uit onder het groen fluwelen jurkje dat ze draagt. “Nou-eh. Ik kom net van het werk, zoals je wellicht kunt zien.” Gebarend met de stethoscoop in zjin hand kijkt hij haar even aan. Haar grote blauwe ogen blijven hem nieuwsgierig gade slaan. Hij voelt dat er iets groeit in zijn broek, ze kijkt verdomme net zo verleidelijk als de dame bij wie hij net 150 euro voor heeft moeten neertellen. Misschien zelfs wel heter dan die van net... “Ik... moet maar weer eens gaan…” Hij voelt in zijn zak naar het potje pillen wat hij zojuist uit het ziekenhuis heeft meegenomen. Hopelijk werkt het. Dit is ondraaglijk. Elke keer opnieuw die hitte en niets wat het kan onderdrukken.

In gedachten gaat hij terug naar zijn etentje met een beeldschone Italiaanse met prachtige bruine ogen en een mooi slank figuurtje. De avond was perfect, maar ze was, zoals te veel vrouwen de laatste tijd, zo oppervlakkig. Niets in vergelijking met zijn Vera, wie enkele maanden terug overleed aan de gevolgen van een slopende ziekte. Hij kan haar niet vergeten, hoe vaak hij ook probeert. Niets werkt, een potje voetballen met oude vrienden, praten met familie, op stap met schone vrouwen... 

Een aantal stappen verder bekruipt hem het opnieuw het gevoel dat hij wordt achtervolgd en nog voor hij kans heeft om zich om te draaien, wordt zijn gevoel bevestigd. “Zeg dokter… Vergeet je niet iets?” Het valt hem op dat ze een zacht gegrinnik niet kan onderdrukken bij het zien van zijn verbaasde gezicht. Ze houdt een geel papiertje omhoog en haar gezicht spreekt boekdelen. Ze heeft gezien wat er op staat. “Erec-“ “Ssst!!!” Sjors kijkt geschrokken om zich heen, dit mag echt niemand te weten komen! “Is het chronisch, dokter? Wellicht kunnen we elkaar hélpen…” Met grote ogen kijkt ze hem aan. Hij grist het herhaalrecept uit haar hand en propt het in zijn zak, naast het potje waar de eerste lading medicatie in zit. “Erectie blokkerende pillen en het recept is zojuist ontdekt door een blonde stoot. Dat moet mij weer over komen.” Mompelt Sjors. De blondine kijkt hem vragend aan. “Sorry, wat zeg je?” “Niets, niets. Het is niets. Ga nou maar naar huis, dat was ik ook van plan…”

Met een zucht draait hij zich om en wil hij zijn weg naar huis verder vervolgen. Maar iets in hem blokkeert. Een gewillige, beeldschone, blonde dame zomaar laten gaan op zijn vrije ávond? Mooi niet. 'E-blokkers of niet, vanavond ga ik er tegen aan.' De gedachte alleen al doet iets opleven in hem. Hij mag dan wel moe en voldaan zijn van de schone russische eerder deze avond, maar ook dit stokpaardje zal hij aan een grondig onderzoek onderwerpen. “Ach,” vervolgt hij tegen de blondine, “Kom je met me mee? Drinken we samen een kop warme choco, dat kan ik wel gebruiken met dit weer.”  Ze haakt haar arm om de zijne en samen vervolgen ze hun weg naar huis. Haar geur komt Sjors bekend voor, hij kan het echter niet direct thuisbrengen. Niet veel later worden zijn gedachten bruut verstoord. Op nog geen anderhalve meter afstand scheurt er een taxi langs en in een fractie van een seconde is de dame aan Sjors’ arm besmeurd met modder.

Eenmaal thuis biedt hij haar een droge handdoek aan en wijst haar de badkamer. “Hoe heet je eigenlijk…” vraagt hij met hese stem. Zijn hart bonkt in zijn keel en opnieuw giert de hitte door zijn lichaam. Hij hangt zijn jas op en ziet hoe ze in de badkamer verdwijnt. De deur staat op een kier, wat hem uitnodigt om dichterbij te komen. Niet veel later hoort hij het water stromen en stelt hij zijn vraag nog een keer, ies harder. Na een zacht gegiechel antwoordt ze. “Simone, schat. En jij?” “Sjors… Ik heet Sjors. Vind je het erg als ik binnenkom?” Zonder nog verder op antwoord te wachten duwt hij de deur verder open en bewondert haar beeldschone rondingen...

Reacties

29-08-2013 13:06
Het viel mij op dat er nog wat dingen niet klopten in de loop van dit verhaal. Ik heb het nagekeken en aangepast. Feedback is welkom.
07-05-2012 20:13
Ha Souza, ik heb je feedback meegenomen en wat aanpassingen in het verhaal gedaan. Zie mijn commentaar bij de tweede versie.
04-05-2012 19:16
Hoi Luna,

Het verhaal vind ik leuk (en origineel). Ik heb er weinig echt grote dingen op aan te merken, zie de vlaggetjes voor wat schrijftechnische dingen. Hier en daar 'val' je uit het perspectief, soms gebruik je te veel 'tell', wat de spanning uit je verhaal haalt, maar het zijn echt kleine dingetjes ;)

Misschien kun je ook iets toevoegen van geuren? Bij een dergelijk erotisch verhaal als dit zou je denken dat bv. de geur van Simone ook 'iets' doet met Sjors? Bv. op het moment dat ze hem het gele papiertje voorhoudt, of als ze zijn arm door de zijne haakt?

Het einde is abrupt, en dat is volgens mij ook je bedoeling, maar het komt een beetje uit de lucht vallen. Kun je eerder niet ergens een indicatie geven dat Sjors zich liever niet (weer) laat overhalen tot een one-night-stand? Bv. met een verwijzing naar een eerdere ervaring. Want nu zet je in de laatste alinea 'opnieuw laat hij zich...', echt zo'n tell-zin, en dat is jammer want je 'showt' de rest van het verhaal zo mooi!!

Ik hoop dat je iets kan met mijn commentaar :)
Deze site wordt mede mogelijk gemaakt door
Volg ons via