Waar de Grijze zijn paarden liet
Ligt meer dan zand en klei
Daar waar weven leven is
En meesters hun vak verstaan
Zwerven witte waanbeelden
En honden die als duivels
Verhalen van verloren jeugd
Woorden zijn er weinig
Daar heeft men handen voor
Handen die, als ze niet werken
Zich zoekend om die van een naaste sluiten
Hard, ruw en warm
Misschien niet slim, maar wel wijs
Koppig bijgelovig
Daar waar de taal plat lijkt
En de wereld het soms nog is
Waar nooit iets echt verloren is
Daar ligt mijn hart begraven
