Wachtwoord vergeten Registreren
Zoeken
uitgebreid zoeken

Reageren

Reageren en commentaar geven op dit literair werk? Favoriet maken of alle commentaren, reacties en wijzigingen automatisch volgen?

Log dan in.
Zien welk commentaar al gegeven is? Klik dan op 'Toon commentaarvlaggen'

Toon commentaarvlaggen

Het formulierenkind

Kort verhaal
profielfoto
4 oktober 2011
1 reactie
116 keer gelezen
3.5
Copyrightkeuze:
Volledig copyright

Werk is leesbaar voor:
iedereen

Gelukkig zijn de vader en moeder voldoende geschoold. Ook de grootouders van het wurm kunnen de inhoud van de formulieren bevatten. De strekking en de bedoeling van al die formulieren, da’s een heel andere zaak. Voorlopig bekroning van het stijgend onbegrip is een eigen identiteitskaart voor een kind van goed vier maanden. De wereldburger wordt weliswaar ook in het paspoort van de moeder bijgeschreven, maar de blozende toet van de zuigeling moet in ieder geval ook van een eigen identiteitskaart afstralen.
‘Dat ze niet meteen zijn vingerafdrukken nemen, ‘merkt een der opa’s op, ‘want die hebben ze tegenwoordig ook bij een paspoort nodig.’
‘Zo’n koppie verandert toch met elke maand, dat weet toch ieder mens,‘ vindt de oma van moederszijde.
‘En elk jaar weer een nieuwe identiteitskaart, dat loopt lekker op als je er drie of vier hebt,’ rekent de andere opa door.
‘Die idiote formulieren van het consultatiebureau. Wat is de lengte van de vader en van de moeder. Zo willen ze de toekomstige lengte van onze Heiko berekenen.’ Ook de oma van vaderzijde heeft al eens moeten helpen, om paniek te voorkomen.
‘Straks op school wordt ’t nog mooier, dan komt het kind in het leerlingvolgsysteem.’ De opa van moederzijde houdt het vuur smeulende.
‘Mooi, zo blijven we in de toekomst allemaal op het rechte pad.’
‘Dat ze de kinderen niet meteen een chip onder de huid aanbrengen, net als de honden bij de dierenarts.’
Nagrinnikend worden de koffiekopjes opnieuw gevuld. Het kind slaapt intussen genadiglijk door alle meningen en opvattingen heen.
‘Gek is natuurlijk wel dan het nu voor iedereen blijkbaar bitter noodzakelijk is. Vroeger was zoiets voor het allergrootste deel van de bevolking niet nodig.’
De opa’s buigen naar elkaar.
‘Da’s net zoals opvoeden. Zeventig jaar geleden werd het gros van de kinderen zonder veel flauwe kul opgevoed. Dat leverde over het geheel genomen een groot aantal goede mensen op. Dat optimisme is kennelijk weg. Tegenwoordig moet alles voorkomen worden. Cursussen, boeken, begeleiding. Je zou bijna denken, dat je automatisch fout zit, wanneer je aan al die dingen niet meedoet.’
‘Gruwelijke dingen zijn er altijd geweest en die zijn niet te voorkomen. Wat zouden ze nou doen, wanneer je weigert aan al die kul mee te doen? Wat kunnen ze daar nou aan doen?’
‘Volgens mij krijg je dan eindeloos gemeier met de kinderbescherming. Wat dacht je, die lusten daar wel pap van.’

Het kind kreunt lichtjes en begint te draaien. Gevieren buigen de grootouders zich over de wieg.
‘Gelukkig, als ik het zo ruik, heeft kleinzoon voorlopig nog overal schijt aan.’

 

 

 

 


zie ook www.cpvincentius.nl voor andere BLOTTOMOTTO's envoorYOUTUBEFAVORIETEN

Reacties

04-10-2011 15:45
Column verschenen o.m. op de site van media-art café MAC Berlijn, Enschede.
Deze site wordt mede mogelijk gemaakt door
Volg ons via