Anna. Dat is mijn naam. Drieëntwintig jaar alweer. Ik heb
duizend en één hobby’s, van filmen tot schrijven, van zwemmen tot schilderen,
van naaien tot koken. Ik werk niet, ik studeer niet, maar ik geniet. Want ja,
dat is toch wel het beste dat je kunt doen in je leven. Ik ga niet die paar
jaar die ik heb in dit stukje universum verspillen aan werken of studeren. Sommigen
zeggen dat je na werken kunt genieten. Maar wat nou als je dan niet meer kán
genieten? Dan heb je jouw kostbare leven verspild aan alleen maar werken. Daarom
geniet ik van elk moment. Of het nou het bestrooien van mijn geroosterde
boterham met pure hagelslag is of de geur van pas gewassen beddengoed, ik vind
het allemaal heerlijk. Ik plan ook niet, met plannen verspil je jouw kostbare leventje
net zoveel als met werken. Waarom zou ik vandaag al willen weten of ik over
drie weken op een dinsdag om 5 over half 1 met de buurvrouw ga lunchen? Wat
heeft dat nou voor een zin? Ik laat het gewoon allemaal op me afkomen. Als ik
’s ochtends wakker word en geen zin heb om op te staan, blijf ik de hele dag in
mijn bed liggen. Geen afspraak, geen lunch, geen filmavondje waar ik op tijd
moet zijn. Op andere dagen kook ik een heel diner, niet alleen voor mezelf,
maar voor iedereen die zin heeft om te komen eten. Soms, maar ook alleen
wanneer ik daar zin in heb, loop ik naar het station en pak de eerste beste
trein, niet wetend waar ik naartoe ga. Heerlijk vind ik dat, uitstappen in een
dorpje waar ik in al die drieëntwintig levensjaren nog nooit van heb gehoord.
Nieuwe dingen ontdekken, nieuwe mensen leren kennen en dan vooral genieten.
Genieten van mijn broodje tonijnsalade, terwijl ik op een bankje kijk naar
mensen, pratende mensen, lachende mensen, haastende mensen. Dit is leven.
Misschien krijg ik over een jaar wel een auto-ongeluk of sterf ik op mijn 35e
aan een hartstilstand. Dan zullen mensen zeggen dat ik niks aan mijn leven heb
gehad, dat ik niks geleerd heb, dat ik geen carrière heb gemaakt, dat ik mijn
leven heb verspild aan niksdoen. Integendeel, ik heb iets met mijn leven
gedaan, ik heb genoten, ik heb mijn leven niet verspild aan een glansrijke carrière,
die tonnen geld opbrengt maar geen geluk of aan een jarenlange studie, waar je niks
aan hebt, omdat het toch niet helemaal je ding is. Ik kan zeggen dat ik alles
heb gedaan wat ik wilde doen, dat ik gelukkig ben geweest. Want daar draait het
uiteindelijk allemaal om. Gelukkig zijn.





