De nutteloosheid van huisdieren wordt in brede kring aanvaard, ook bij de houders van katten, honden en andere vormen van vee.Maar velen, ook degenen die niet de last van de verzorging voor keffende, miauwende en koerende huisdieren op zich hebben genomen, erkennen andere waarden, die van tederheid, van onvoorwaardelijk aanvaarden, van beantwoorden van gevoelens. Bij houders van huisdieren komt het voor dat men daar ver in gaat. Het beest in het dier wordt ontkend en het dier wordt vermenselijkt. Honden laten zich vertroetelen, vertrutten, verkleden, in model knippen, wassen, touperen en onduleren, net als hun vrouwtje of mannetje. Maar het beest blijft het beest, met zijn instincten. Ook bij de Poedel Vereniging Venlo is dit besef inmiddels doorgedrongen. Het gestaag appelleren aan vage onlustgevoelens, het aanwijzen van zondebokken, het geblaf en gescheld heeft zijn effect even gehad en de echo ervan ijlt nog door de media. De onwijsheid van het aanwijzen en nawijzen van derden als enige schuldigen begint traag maar gestaag tot de poedelschedels door te dringen. De baantjesjagers hebben hun draai gevonden of zijn met hevige ruzie vetrokken. Zij scheiden zich af en strijken voor de rest van hun ambtsperiode hun aanwezigheidspremie op. Hun duister verleden komt aan het licht en daarmee hun karakter. Gelukkig voor de Poedel Vereniging Venlo staat hun immer geblondeerde leider als een lichtend baken. Steeds heeft deze figuur scheldwoorden die hijzelf grappig vindt, al blijkt ook steeds duidelijker dat zulk geblaf zijn enige politieke inhoud behelst. De kroegvechter is beroepsworstelaar geworden, meer niet. De figuur kan alleen gedogen, want zijn Poedel Vereniging Venlo is niet in staat mee te regeren. Voorlopig wordt hij daarom gekoesterd.
zie ook www.cpvincentius.nl voor andere BLOTTOMOTTO'senvoorYOUTUBEFAVORIETEN
