Wachtwoord vergeten Registreren
Zoeken
uitgebreid zoeken

Upload

Literair werk uploaden

Reageren

Gebruik onderstaande knoppen voor de redactiefuncties.

'Reageer' is voor algemene reactie op het werk.

Klik met de muis op een woord in de laatste versie van de tekst om commentaar over dat deel van de tekst toe te voegen.

Alle commentaarvlaggen kunnen getoond en verborgen worden.

Reageer
Toon commentaarvlaggen

De vrouw van de orgeldraaier

Kort verhaal
profielfoto
28 dec 2014
0 reacties
736 keer gelezen
0
Copyrightkeuze:
Volledig copyright

Werk is leesbaar voor:
iedereen


 

De vrouw tegenover mij haalt een zo´n ouderwets fotoalbum uit een plastic tas van een formaat waarin je met gemak twee werpdwergen zou kunnen vervoeren. Het is een tas van Dirk, het album heeft lichte vochtschade. Het zijn kleinigheden uiteraard die verder niet uitgewerkt zullen worden. Zij laat mij foto´s zien van een vrouw die op haar lijkt. Een vrouw met een dichtgeslagen oog op de ene, een vrouw met twee dichtgeslagen ogen op de andere. Verder is het album leeg.

 Deze foto´s zijn genomen zegt zij met een Leica. Een opmerking waarvan mij de zin ontgaat. Ik vraag haar wat zij wil. Na enig nadenken harerzijds verneem ik dat zij weg wil bij haar man. Op het gezicht van de vrouw tegenover mij geen spoor van emotie maar ook niet van geweld. Waarschijnlijk met een zorgvuldig aangebrachte maquillage weggewerkt of aangebracht. Maquillage is een woord dat ik graag gebruik vanwege mijn voorkeur voor woorden die buitenlands aandoen.

 Het café waar wij ons bevinden is leeg. Hoe leeg blijkt als ik iets voor mij en voor haar wil bestellen en er geen mens opdaagt om de bestelling op te nemen. We besluiten beiden hierin te berusten en aan een oplossing te werken. Dit is niet gemakkelijk omdat de vrouw tegenover mij niet veel meer kwijt wil dan dat hij erg veel drinkt en dat zij afhankelijk is van zijn inkomen dat hij als orgeldraaier bij elkaar draait. Verwonderlijk dat een vrouw van een orgeldraaier, zoals zij tegenover mij zit niet de indruk wekt een vrouw van een orgeldraaier te zijn. Zij maakt indruk, om cliché´s als gedistingeerd en sophisticated te vermijden, geheel in tegenspraak met mijn voorkeur voor woorden die buitenlands aandoen.

 Zij lijkt mij een slachtoffer, al is mij niet duidelijk van wat of van wie, want als we even teruggaan naar de derde alinea heeft zij niet verteld dat haar man haar sloeg, wat voor een orgeldraaier niet ongewoon zou zijn. Wel drinkt hij veel en het een hoeft het ander niet uit te sluiten.

 Het is een rasmuzikant zegt ze plotseling. Hij stemt zelf zijn pijpen, kapt de boeken en heeft zijn orgelaapje de mazurka en chaconne leren dansen. Onlangs heeft hij het thema uit de film de derde man voor draaiorgel bewerkt. Ik luister met stijgende verbazing (excuses voor het cliché) als zij vervolgt, niet alleen omdat de dingen op hun plaats dreigen te vallen, maar ook omdat ik nu op bekend terrein beland. Ik vraag voorzichtig aan de vrouw tegenover mij of zij ook van oordeel is dat het intro van Anton Karas zo freaky is dat daarin de sfeer van de hele film in vier maten weergegeven wordt.

 Zij onderschrijft dit van harte en betoogt dat eigenlijk ieder zichzelf respecterende muzikant daar met zijn onbevoegde vingers vanaf zou moeten blijven, inclusief André Rieu. Nu ken ik toevallig de vader van de harpiste die bij Rieu speelt, maar dat is in dit geval geen reden verzachtende omstandigheden aan te voeren. Haar orgeldraaier echter, gaat zij verder, heeft de sfeer van het intro intact gelaten en nu dreigt zij te ontsporen iedere keer dat haar man het orgel draait en de melodie als een oorworm achterblijft. Wij zitten nu op één spoor, richting Wenen.

 De arme speelman van Grillparzer speelt, de orgeldraaier draait, de aapjes dansen een mazurka en chaconne. De vrouw tegenover mij fluistert ondeugende woordjes. Zij lijkt op de madonna van de slaapwagens.

Reacties

Deze site wordt mede mogelijk gemaakt door
Volg ons via