Wachtwoord vergeten Registreren
Zoeken
uitgebreid zoeken

Upload

Literair werk uploaden

Reageren

Reageren en commentaar geven op dit literair werk? Favoriet maken of alle commentaren, reacties en wijzigingen automatisch volgen?

Log dan in.
Zien welk commentaar al gegeven is? Klik dan op 'Toon commentaarvlaggen'

Toon commentaarvlaggen

De erfenis

Vieze liedjes
profielfoto
06 nov 2017
6 reacties
237 keer gelezen
3
Copyrightkeuze:
Volledig copyright

Werk is leesbaar voor:
iedereen

'En, is het de moeite waard?' Suzanne loopt hem tegemoet op het tuinpad. 'We zijn uit de brand Suus, tienduizend euro!' Met een gilletje slaat ze haar armen om zijn nek. 'Waaw, geweldig! En wat heb je daar nog?' Rick pakt voorzichtig een doos uit de kofferbak, op de zijkant staat: Becel, goed voor het hart. In de huiskamer zet hij het pakket op tafel en begint de strook plakband los te trekken. 'Dit heb ik nog als aandenken gekregen, ze had blijkbaar voor iedereen iets uitgezocht.' Hij maakt de doos open en pakt er een kleine, eikenhouten pendule uit. De wijzerplaat heeft kloeke cijfers en wordt afgedekt door een rond, glazen deurtje. Het hart van de wijzerplaat bestaat uit een donkereiken plaatje met twee gaten erin. 'Wat een lollig ding,' zegt Suzanne, 'moet je hem daar opwinden?' Rick draait het klokje om en vindt aan de achterkant nog een deurtje. Hierachter zit het uurwerk verstopt. Hij voelt voorzichtig met zijn wijsvinger over de bodem en vindt een sleuteltje. 'Het is inderdaad een  mooi klokje, hoe oud zou het zijn?'
'Hmm,' Suzanne bekijkt het uurwerk van dichtbij, 'hier staat alleen maar dat het in Engeland is gemaakt, by Smiths Clocks and Watches.'

Toen zijn moeder had opgebeld om te vertellen dat tante Jo was overleden, was Rick ontdaan geweest. Zij was de oudste zus van moeder en hij kende haar als een lieve tante die altijd een vriendelijk woordje voor hem had. Ze was ook erg gezien bij haar broers en zussen, en daarom had het hem verbaasd dat zij haar erfenis verdeeld bleek te hebben over de neven en nichten. De spullen in haar huis mochten vrij verdeeld worden, had ze in haar laatste wil laten noteren. Behalve de zes dozen die ze, ingepakt en voorzien van namen, in de oude kast op haar slaapkamer had staan. De notaris had de dozen meteen na haar overlijden uit het huis gehaald waarna de broers en zussen van tante Jo de rest van de inboedel opgeruimd hadden. Zijn moeder had een gouden kruisje aan een dunne schakelketting mee naar huis gebracht. 'Verder had ze niet veel van waarde,' zei ze, 'ze heeft altijd zo sober en bescheiden geleefd. Ik ben benieuwd, zij moet een dikke bankrekening hebben!'

Nadat Rick zowel het uurwerk als de slag heeft opgewonden, zet hij het klokje op het kastje tegenover de bank. Suzanne kruipt tegen hem aan en samen wachten ze tot er tien minuten verstreken zijn, dan  zal het klokje driemaal slaan. Precies op het moment dat de grote wijzer in het midden van de twaalf staat, klinkt er een licht gekraak, een tikje, dan niets meer. 'Wat jammer, hij doet het niet!' roept Suzanne, 'hoewel het een antiek ding is, vind ik het prachtig passen bij onze spullen. Maar dan moet hij wel slaan!'
Rick pakt het klokje en zet het op de eettafel, hij doet de grote lamp aan en opent het deurtje aan de achterkant. Hij tuurt naar de tandwieltjes, tikt eens met zijn vinger tegen een metalen spiraalvorm. Hij pakt een zaklamp en schijnt in het binnenste van de klok, ziet schroeven, radertjes en plaatjes, maar het zegt hem allemaal niets. Net als hij het knopje op de zaklamp weer uitdrukt, ziet hij op de bodem van de klok iets glinsteren. Hij licht nog eens bij. Het lijken letters, gouden  letters. 'Suus, geef eens een mes, er ligt iets in de klok.' Hij kan net onder het kartonnen plaatje steken, het klemt behoorlijk, dan schiet het mes eronder en floept er een klein boekje tevoorschijn. Voorzichtig trekt Rick het naar buiten. Het is een schriftje met een donkerrode fluwelen kaft, op de voorkant staat in sierlijke letters Dagboek. Rick kijkt Suzanne met gefronste wenkbrauwen aan, dan veegt hij het stof van het boekje en slaat het open. Alle pagina's zijn volledig beschreven in een minuscuul handschrift, schuine letters met lange lussen. 'Een dagboek? Zou tante Jo een dagboek hebben bijgehouden, die arme tante, maakte zij ooit iets mee wat het opschrijven waard was?'

Tante Jo was een onopvallende vrouw geweest, ze was nooit getrouwd, had geen kinderen en had haar hele volwassen leven gewerkt op de pastorie van een klein dorp. Daar bestierde ze het huishouden van twee pastores. Ze poetste het huis, ontving de parochianen die behoefte hadden aan een stichtelijk gesprek met een pastor en kookte iedere avond een voedzame maaltijd voor de beide heren. Nadat de parochie als een van de laatste in de omgeving ter ziele was gegaan, was tante in een seniorenflat gaan wonen. De moeder van Rick had haar hoog zitten, zij beschreef haar zus met woorden als vroom en godsvruchtig. 'Ze is alleen wel een beetje preuts,' zei ze vaak.
En nu zit hij hier met haar dagboek in zijn handen. Dan schiet hij in de lach en gooit het boekje op tafel. 'Ik ga dit 's avonds in bed lezen, dan weet ik zeker dat ik in slaap val! De avonturen van tante Jo, hoe boeiend kan het zijn?'

Enkele dagen later is het klokje gerepareerd. Rick haalt het 's middags na zijn werk op en trots laat de klokkenmaker de heldere luide slag van het uurwerk horen. 'Een fluitje van een cent, ik had hem in twintig minuutjes aan de praat!' zegt hij en draait de pendule omzichtig in een paar oude kranten. 'Je moet er wel zuinig op zijn, jongen, het is een kostbaar klokje.'
Op de terugweg in de auto, het krantenpakket naast hem op de passagiersstoel, herinnert Rick zich het dagboekje. Hij heeft het samen met de zaklamp in de lade van het gangkastje gegooid en is het vervolgens vergeten.
's Avonds zet hij zijn kussen rechtop tegen de achterkant van het bed en trekt het dekbed op tot borsthoogte. Suzanne komt met haar hoofd onder de dekens uit, haar donkere haren in pieken omhoog, 'wat ga jij nou doen?'
'Het dagboek van tante Jo lezen.'
'Veel plezier!' lacht ze, draait zich op haar zij en schurkt haar rug tegen Ricks warme benen.

Op de eerste bladzijden beschrijft tante Jo haar binnenkomst op de pastorie. Ze werd hartelijk ontvangen en kreeg een mooie kamer. Ze schrijft over de kooklessen die ze wekelijks mocht gaan volgen om de fijne kneepjes te leren die ze nodig zou hebben als er gasten op de pastorie ontvangen werden. Ze schrijft over de boeken over tafeletiquette die ze cadeau kreeg, ze mocht ook een abonnement op een damestijdschrift kiezen. Als Rick leest over de goedertierenheid en de lankmoedigheid van de pastores, grinnikt hij om deze prachtige woorden. Het is misschien geen spannende thriller, maar hij moet toegeven dat hij het best amusant leeswerk vindt.
Hij knipt het leeslampje boven het bed uit en schuift onder het dekbed.

De volgende avond slaat hij het boekje gedachteloos in het midden open, hij wrijft met zijn hand over de ietwat gekreukelde bladzijden en staart naar het kleine geschrift. 'Het leek alsof ik in brand stond, zijn handen gleden...' Rick buigt met een rukje voorover, houdt het dagboekje dicht bij zijn ogen, draait het bedlampje naar voren en tuurt. Hij kan het priegelige handschrift slecht ontcijferen, maar dat hier iets staat wat volstrekt niet met tante Jo is te rijmen, is duidelijk. Tot nu toe had hij weinig moeite gehad met de hanenpoten van zijn tante, maar alsof zij zich ervan bewust was geweest dat ze hier iets schreef dat misschien beter verborgen kon blijven, was ze gaandeweg steeds kleiner en onleesbaarder gaan schrijven. 'Pastor H. schoof zijn handen onder mijn...' 'Grote help, ze is met de pastor bezig, dit kan niet waar zijn,' roept Rick en geeft Suzanne een duw. Hij weet niet of hij ontzet of geamuseerd moet zijn als hij haar vertelt over de ontboezemingen waarop hij zojuist gestuit is. 'Die zedige tante, die zuinig keek als een van mijn kleine nichtjes een iets te kort rokje droeg! En nou blijkt dat ze zelf heeft liggen rollebollen, met de pastor nota bene!'
'Lees eens verder,' grinnikt Suzanne.
Rick kijkt naar de bladzijden, zijn vinger onder de dansende regels. 'Ik ril als pastor R. mijn borsten beroert.' Met een klap slaat hij het boekje dicht. 'Wat is er?' lacht Suzanne, 'het wordt net spannend!'
'Echt Suus, dit is te walgelijk! Ze doet het met twee pastores tegelijk!'

'Wat ga je nu doen?' vraagt Suzanne. Ze schept een paar lepels muesli in een kom yoghurt en schuift die naar Rick toe. Hij rolt zijn onderlip naar voren en trekt zijn wenkbrauwen op. Toen Rick zijn moeder over de vondst van het dagboekje had verteld, had ze het meteen in de familie rondgebazuind en iedereen bleek het graag te willen inzien. 'Jo was altijd zo bescheiden en zwijgzaam, wij willen weten wat er in haar omging. Vreemd om dat na haar dood te doen, maar dit is voor ons een kans om haar alsnog een beetje beter te leren kennen,' had ze hoopvol gezegd. Rick roert met trage bewegingen in zijn yoghurt. 'Ik heb gisteren nog even doorgelezen, toen jij al sliep. De rest van het boekje bestaat echt alleen maar uit zulke verhalen. Ze heeft er niet altijd datums bij staan, maar volgens mij lag ze minstens een keer per week met die vrome zielenherders in bed!' Hij staat op, trekt zijn jas aan en geeft Suzanne een kus. 'Ik ga werken, ik denk er nog even over na.'

Als ze 's avonds bij de brandende open haard zitten, schenkt Rick hun wijnglazen vol. 'Ik heb eens zitten peinzen, zou tante Jo er een bedoeling mee hebben gehad? Om dat klokje nu precies aan mij te geven?'
'Dat lijkt me ver gezocht. Hoe dan ook, ze heeft je in ieder geval met een probleem opgezadeld.'
Rick neemt een slok van de rode wijn en steekt een handvol borrelnootjes in zijn mond. Zijn moeder zal diep teleurgesteld zijn in haar zuster, enkele ooms van hem zullen de onthullingen schuddebuikend van het lachen nog jaren op feestjes gebruiken, zijn jongste tante is in staat om de pikante details aan al haar vriendinnen en buurvrouwen te vertellen.
Rick staat op en loopt naar boven. Als hij weer beneden komt, heeft hij het kleine donkerrode schriftje bij zich. Hij pakt de pook die naast de open haard hangt en port het vuur op. Dan gooit hij het boekje in de vlammen. Suzanne veert op en kijkt hem vragend aan. 'Dit is echt het beste. Weg, voor altijd weg. Tante Jo was wie ze was, en niemand zal haar nu nog beter leren kennen. Daarvoor is het te laat.' Hij kijkt naar de oranjerode vlammen die zich knisperend en knetterend tegoed doen aan tante Jo's seksuele uitspattingen.

 

Reacties

17-11-2017 16:15
Helen, bij de twee laatste vlaggetjes heb je helemaal gelijk! Bij de eerste twee blijf ik toch even bij mijn eigen versie, ik probeer hiermee aan te geven wat voor 'type' Suzanne is. Dank je wel voor de tips!
17-11-2017 12:41
Fijn verhaal, het thema is goed uitgewerkt zonder in ranzige details te vervallen. Ik snap wel dat Rick zijn tante in bescherming neemt in het einde, maar zou hij daar een reden voor kunnen hebben (dat hij vroeger ijsjes kreeg van zijn tante ofzo)? Of wil hij gewoon geen heibel in de familie?
17-11-2017 12:02
Goede spanningsopbouw heeft het verhaal en het is in een prettige stijl geschreven. Hier en daar kan het iets korter, zie vlaggetjes.

Conny Hoogendoorn vraagt terecht naar de link met het thema. Al vind ik het ook heerlijk om tussen de inzendingen een verhaal aan te treffen zónder uitgeschreven vies liedje en zónder uitgeschreven seksscènes. Als je het wilt oplossen, zou ik het klein houden, bijvoorbeeld met een toevoeging in de zin: 'Echt Suus, dit is te walgelijk! Ze doet het met twee pastores tegelijk! [toevoeging] Zingend!'

Ik heb de versie van 8/11 gelezen – ik vermoed dat dit een nieuwe versie is en je de oude hebt overschreven. De eerdere feedback lijkt namelijk al verwerkt.
08-11-2017 15:25
Hoi Willy,
Ik wilde net over die zaklamp gaan mopperen toen ik zag dat Jan P. dat al had gedaan.
Ik vroeg me ook af hoe tante aan zo'n duur klokje kwam. Laat het of niets waard zijn of verklaar hoe ze het verkregen heeft, denk ik dan.
Het kan een leuk verhaal worden, maar dan moet je m.i. nog even aan de slag. :) Succes!!
Oja, en waar vind ik de link met vieze liedjes?
07-11-2017 13:59
Beste Jan,
Bedankt voor je adviezen! Ik ga eens kijken wat ik ermee kan.
06-11-2017 21:33
Willy,
Heel aardig verhaal. Je begint vlot in het midden met de erfenis. Dan volgt een alinea in vvt over de tante. Een ferme stijlbreuk met trage formuleringen. Houd het compact. De achtergrond van tante kan echt in een paar zinnen.(zijn moeder belde dat tante Jo was overleden. Zo'n aardig mens, geliefd bij de hele familie. De erfenis was verdeeld over enz.) Die alinea heeft de functie de herkomst van de erfenis te duiden. Het eigenlijke verhaal speelt in het heden.

Dan de zaklamp en de muis. Dat fragment heeft als doel de aanwezigheid vd lamp te verklaren. Is echt niet nodig, jij bent de schrijver. Als Rick die lamp echt nodig heeft pakt hij hem uit de keukenla. Klaar.

De alinea over het leven van Tante Jo. Kan ook heel compact. (Ze was ongehuwd en werkte op de pastorie)
Verder noodzakelijke info kan je verwerken in een dialoog tussen Rick en Suzanne in het heden! Mix dat met de dagboekfragmenten, zodat er langzaam een compleet beeld over tante ontstaat.
Het eind is netjes, keurig en sympathiek van Rick. Wil je dat? ;)

groet,


Deze site wordt mede mogelijk gemaakt door
Volg ons via