Wachtwoord vergeten Registreren
Zoeken
uitgebreid zoeken

Upload

Literair werk uploaden

Reageren

Reageren en commentaar geven op dit literair werk? Favoriet maken of alle commentaren, reacties en wijzigingen automatisch volgen?

Log dan in.
Zien welk commentaar al gegeven is? Klik dan op 'Toon commentaarvlaggen'

Toon commentaarvlaggen

Bo(lero)

Vieze liedjes
profielfoto
12 okt 2017
11 reacties
186 keer gelezen
4
Copyrightkeuze:
Volledig copyright

Werk is leesbaar voor:
iedereen

Bo(lero)

Het is warm in het leslokaal. Of ligt het gewoon aan mij? Ik kijk naar het blad van mijn bureau. Tientallen leerlingen voor mij hebben geprobeerd hun naam met hun nagels in het hout te vereeuwigen. Ze hebben nooit gedurfd een passer of iets anders te gebruiken, de namen zijn allesbehalve leesbaar.

Ik durf ook niet. Wat als de ‘trutten’ het zien? Of als ze zien wat ik nu wil gaan doen? Ik moet wel, het is gewoon prachtig. Voorzichtig schuif ik het laatje van het bureau open. Links in het laatje liggen mijn schrijfspullen. Op het bureaublad zit een opening waar zich vroeger het inktpotje bevond, maar dat is te ondiep om een pen stabiel neer te zetten. Ze worden dan ook sneller gejat. Rechts in de lade ligt mijn agenda. Ik pak hem en leg hem op mijn bureau.

Ik ga naar de pagina van vandaag. Wat staat er op het programma? Rekenen, taal, godsdienst. De gebruikelijke lessen. Ik kijk om me heen. Alleen leerlingen. Verder niemand.

In het hoekje van de pagina schrijf ik ‘Bolero van Ravel’. Ik krijg het weer warmer. Voorzichtig laat ik mijn rechterhand naar mijn broekzak glijden. Ik kijk nog eens rond. Het kan. Nu!

Het knipsel in mijn zak heeft de reis naar school goed doorstaan. Klein en strak opgevouwen. Kan zo in mijn agenda. Het plaatje komt uit de televisiegids. Ik mocht de film zien van mijn vader. Had ik niet verwacht. Op de foto ziet ze er net zo mooi uit als in de film. Blond, vlechtjes, spannend…

Knal! Auw! De liniaal slaat werkelijk keihard op mijn vingers. De pijn is niet te verdragen.

Grinnikend kijkt ze me aan. De trut. Ze heeft er zichtbaar plezier in om mij pijn te doen en te vernederen. ‘Wat heeft mijnheer daar?’ Haar gezicht straalt alsof ze een kleine overwinning heeft behaald. ‘Laat maar ‘ns zien.’ ‘En houd maar omhoog, zodat de rest van de klas kan meekijken.’

Voorzichtig vouw ik het knipsel open. Mijn hand gloeit nog na. Langzaam breng ik het plaatje boven mijn hoofd. Daar zit ik dan, aan mijn bureau met twee armen in de lucht. De klas is stil.

‘Dus jij kijkt graag naar half ontklede dames?’ ‘Wat zou onze lieve Heer daar van zeggen?’ Ik zwijg. Ik weet dat dat beter is.

‘Dit gaat je minimaal een week prullenprikken kosten,’ hijgt ze verder. ‘Dat zal je leren om te kijken naar meisjes op het strand. Meisjes die zich slechts in bikini hullen en met vlechtjes in hun haar de mannen het hoofd op hol brengen. En dan heb ik het nog niet over de zonde waarmee ze de bolero van Ravel bezoedelt.’ Het gezicht van zuster Clara vormt een steeds roder contrast met haar zwart-witte kap. ‘Ik denk dat je maar even met me naar de rector moet gaan.’

Ik denk. Nog eens. Zeg ik het? Ja.

‘Laat ons dan nu maar gaan zuster Clara, dan kunnen we hem samen vertellen over de film. U heeft hem kennelijk ook gezien?’

Stilte.

Mijn klasgenoten beginnen te giechelen. Het giechelen gaat over in smakelijk lachen. Iedereen kijkt naar haar.

Ze zegt niets. Kijkt naar beneden. Langzaam loopt ze het lokaal uit.

Het is 1979. Ik plak het knipsel in mijn agenda. Het eerste plaatje. Later zouden er nog veel meer volgen, maar ‘10’ blijft voor altijd mijn favoriet.

Reacties

23-10-2017 21:47
Mooi tijdsbeeld, juist door de details. Knap. Ik herinner me de tafeltjes met inktpotkuiltje (en schuifje) ook nog.
Bo Derek en de Bolero en de (Rijam) schoolagenda's, passen in dat tijdsbeeld, maar inderdaad als dat tijdsbeeld niet bij jou past dan is '10' een zoektocht. :-)
Als je die uitleg subtiel eerder in je verhaal verwerkt (met 10 en een schoolsetting valt denk ik genoeg te doen en had dat ene meisje -je weet wel- niet dezelfde lach als Bo etc.), dan is de laatste zin niet meer nodig, die vind ik zelf als slotzin niet zo mooi.
23-10-2017 12:50
Voor mij was de link tussen vieze liedjes en de Bolero meteen duidelijk. Maar de jongere generatie zal nog nooit van de film 10 en Bo Derek gehoord hebben, vermoed ik. Waarom de hoofdpersoon niet laten fantaseren over het Bolero moment? Je kan hem ook op latere leeftijd zelf zo'n moment laten beleven (met Bo Derek look-a-like?) en laten terugdenken aan die gebeurtenis op school vroeger.
18-10-2017 21:39
Dank je wel Desmond!
18-10-2017 19:53
Ik vind het goed geschreven. Wel mis ik een klok in het thema. Maar misschien hoeft dat niet uit te maken.
18-10-2017 14:33
Hoi Helen, dank voor je opmerkingen. Het wordt inderdaad steeds beter met de input van anderen. Blij mee! Ik kies ervoor het nu even zo te laten; vind het ergens wel leuk dat het een beetje een zoekvraag is. Door de film is de 'Bolero' jarenlang geassocieerd met 'verleiding', vandaar mijn keuze voor dit 'vieze liedje'.
18-10-2017 14:17
Wat leuk om te zien hoe het verhaal is verbeterd na de redactieslag! Ik heb versie 3 gelezen en nog enkele vlaggetjes geplaatst.

Het thema lijkt wel wat afgedwaald naar ‘vieze plaatjes’ in plaats van ‘vieze liedjes’.

De film ‘10’ kende ik niet en ik had Wikipedia nodig om de link te leggen – makkelijk te vinden met alle andere hints overigens, maar waarom er een zoekvraag van maken? Je zou de titel ook eerder in het verhaal kunnen verwerken, bijvoorbeeld in de zin ‘Ik mocht de film zien van mijn vader.’
18-10-2017 13:44
Marieke, zie nu je vlaggetjes. Dank je!

18-10-2017 13:41
Hi Marieke, dank voor je reactie al was Jan wat concreter.
Ik evalueer later. Groet, Milleke
18-10-2017 09:24
Ben het met Jan eens. Er kan nog een boel aan geschaafd worden.
13-10-2017 19:15
Hoi Jan, dank voor de input. Groet, Milleke
13-10-2017 17:06
Milleke,
Aardig verhaal. Probeer het iets strakker te trekken op zinsniveau. Ik heb een paar vlaggetjes gezet als aanzet. Loop al je zinnen nog eens na.

groet,
Deze site wordt mede mogelijk gemaakt door
Volg ons via