Wachtwoord vergeten Registreren
Zoeken
uitgebreid zoeken

Upload

Literair werk uploaden

Reageren

Reageren en commentaar geven op dit literair werk? Favoriet maken of alle commentaren, reacties en wijzigingen automatisch volgen?

Log dan in.
Zien welk commentaar al gegeven is? Klik dan op 'Toon commentaarvlaggen'

Toon commentaarvlaggen

Black Sabbath

Kort verhaal
profielfoto
31 jul 2015
6 reacties
920 keer gelezen
2.5
Copyrightkeuze:
Volledig copyright

Werk is leesbaar voor:
iedereen

‘Waarom stopt die klotelift niet? Tom, wat gebeurt er? Kijk dan.’

De jongeman die met Tom was aangesproken, kreeg een schop tegen zijn schenen van een wonderlijk geklede en uitbundig opgemaakte jonge vrouw. Ze was mooi, zo mooi dat zelfs haar extreme uitdossing haar schoonheid niet kon verhullen. Een uitdossing die overigens danig in het ongerede was geraakt. Zware make-up waar grote bressen in waren geslagen. Kleding die verwees naar de klassieke oudheid. Maar de doorschijnende, maagdelijke witheid had zwaar geleden, zo hier en daar waren scheuren zichtbaar. De jongeman neuriede zachtjes “Come, come, come to the Sabbath”.

Was het boosheid of paniek die haar volgende schop een dubbele kracht meegaf? Voldoende in ieder geval om de jongeman enigszins bij zinnen te brengen. Dat wil zeggen dat hij zijn ogen opende en mompelde:

‘Zei je wat schatje? Is er wat? Zijn we er al?’

Als werd hij op afstand bestuurd, bukte hij zich naar een tasje naast hem op de grond en maakte een onzekere beweging richting liftdeur. De jonge vrouw begon te krijsen:

‘Zijn we er al? Zijn we er al? Nee eikel, we zijn er al geweest. We zijn er voorbij! Wil je dat even tot je uitgefakkelde brein laten doordringen?’

De jongeman mompelde, nog steeds in zijn laagste versnelling:

‘We stonden toch niet op min drie?’

‘Jezus Tom, o mijn god, was ik maar nooit met die loser meegegaan. Idioot!’

De jongeman wiegde langzaam met zijn hoofd, nog steeds in zijn eigen wereldje, en brulde ineens, zoals hij de afgelopen dagen samen met duizenden geestverwanten had gedaan:

‘I Love I-dyotes!!’

‘Rot op met je I-dyotes. Weet je nog waarom we niet op min drie stonden? Omdat min drie niet bestaat. In dit klotestadje hebben ze aan min twee genoeg. Tom, waar gaat dit kloteding gvd heen?’

De jonge vrouw begon om zich heen te slaan. Tom zei, redelijk bij zijn positieven nu:

‘Als er iets mis is met een lift, kun je altijd ergens naartoe bellen. Zie jij een telefoon, Bruintje?’ Hij begon te grinniken. ‘Dit is wel helemaal te gek, weet je dat?’

Terwijl  de jongeman nu enigszins aanspreekbaar was, raakte de jonge vrouw steeds meer buiten zinnen.

‘Ik ben voor jouw geen Bruintje meer, eikel. Brunhilde, ja? Hier bellen,’ krijste ze terwijl ze hem een telefoon in zijn middenrif duwde. Even later:

‘Niet schrikken, liefste, maar er was een stem die zei: yes, come to the sabbath, als het zover is nemen we wel contact met u op. En toen was de lijn dood. Hoe vind je dat? Is dat service of niet? Toch te wauw. Geniaal.’

‘WTF, dat klotefestival van jou is wel over nu. Ik wil naar huis.’

‘Gaan we nog steeds omlaag, Bruintje? Kun jij iets zien?’

‘Ik zie helemaal niks. We zitten in een fucking hokje. Nog even en ik wordt echt paranoia. Ik hoor alleen maar een soort gezoem. Ik word gek van dat gezoem, Tom. Sta daar niet zo achterlijk te grijnzen. Doe ’s wat, eikel. Weet je dat ik nu ontzettend nodig moet pissen.’

‘Lieve Bruintje, even stil nou. Anders hoor ik niks…..Ja, gezoem. Kunnen we nergens naar buiten kijken? Is er niet een luikje of zo? Gezoem, tja, dan zakken we nog zou je zeggen. Maar als er geen versnelling is merk je daar niks van. Elementaire natuurkunde, liefje. Maar je moet maar zo denken, zolang we niet gaan zweven vallen we niet. Einstein. Kijk, zo leer je nog eens wat. Weet je waar ik zin in heb, Bruintje?’

‘Rot op. Hou je poten thuis.’

Rond de muiltjes van de jonge vrouw groeide een kring van nattigheid. Ze snikte. Haar verzet leek gebroken. De telefoon ging. De jongeman deed een stap naar voren, pakte de hoorn, luisterde gespannen en zei:

‘Ja, maar…hoezo welkom?….shit. Opgehangen. Dood. Ze gaan versnellen, Bruintje.’

De jonge vrouw keek wezenloos omlaag naar de Dode Zee die rond haar voeten kabbelde.

‘Als ze gaan versnellen, weten we in ieder geval een ding zeker Bruintje. Dan gaan we nog steeds omlaag. Scherp luchtje.’

‘Het spijt me Tom, jouw pillen,’ fluisterde de jonge vrouw die zo goed en zo kwaad als het ging met haar witte jurk de binnenkant van haar benen afdepte.  ‘Weet je, ik vond het vanochtend al zo gek. Het leek hier wel uitgestorven. Gisteren waren we nog met duizenden.’

‘Ja te gek. Wat hebben we ze voor schut gezet, al die dwaze moraalridders met hun kerken, hun kruizen, hun hypocriete braafheid. Op Stenen Tafels hebben we elkaar gek gemaakt, opgefokt, ontladen.  De Tien Geboden weggeëtst met alle lichaamsvochten waarover we beschikten. In naam van Dyonisos, onze nieuwe God. We hebben onze ziel aan de duivel verkocht, Bruintje. En hij was gul. Satan pingelt niet. Masters of the Universe. Dat zijn we nu. Toch? Bruintje? Hou je vast, ze gaan versnellen.’

Reacties

01-08-2015 11:05
Gerard en Ben, dank. Voelt goed om zo het weekend in te gaan.
31-07-2015 18:02
Tien punten Espunt!
31-07-2015 17:29
Top!
31-07-2015 16:23
@Tom
Dank voor de zeer plezierige beoordeling. Je ziet dat ik probeer te leren van jouw waardevolle commentaren. Soms wel lastig, want welke jongeling kent bv nog de vroege muziek van Black Sabbath nog?

@Mili
GVD en WTF, ik had het gevoel dat juist in een kort verhaal een overdaad aan expliciete krachttermen, overigens in het moderne spraakgebruik niet geheel ongebruikelijk, laat ik zeggen wat te veel zouden afleiden. Maar het is dubbel, dat besef ik terdege.
wat de scene betreft: een nog onder invloed verkerende jongeling denkt dat de lift op zijn bestemming is gearriveerd en komt dan in een automatenmodus. Hij grijpt naar zijn tas(je) en beweegt half verdoofd richting uitgang. Zo heb ik me dat voorgesteld. De jongen staat. De kabbelende zee is een kleine lichtvoetigheid van de auteur.
Veel dank voor het lezen. Leuk dat ik je heb kunnen verleiden.
31-07-2015 16:01
@Espunt, sorry, ik weet nu weer dat vlaggetjes dienen om een opmerking te maken.
31-07-2015 15:58
@Espunt, mag ik zeggen dat ik onder de indruk ben? En mag ik ook enkele kleine opmerkingen maken? Wat is de functie van het tasje op de grond waardoor voor mij 'op afstand bestuurd' komt te vervallen? Waarom gvd niet voluit? Sta daar niet zo achterlijk te grijnzen; de jongen zit toch? Wordt een natte kring een kabbelende zee? Blijft onverlet dat ik het een prachtverhaal vind. Ga nu het sterrenknopje zoeken.
Deze site wordt mede mogelijk gemaakt door
Volg ons via