Lees groeiend werk
Doodstraf door de tang
Een bekend vaderlands gezegde luidt: links lullen, rechts vullen. Ik laat mij al geruime tijd leiden door een variant die al even bedenkelijk is: links smullen, rechts vullen. Leven is kiezen, niet leven is slechte kiezen. Rechtsonder, een na laatst, zit een kies die mij dwingt het vermalen en smullen geheel over links te laten lopen.
Lees verder
Goed punt, daar ga ik wat mee doen.
Dank voor je waarderende reactie.
Espunt
Ook ik heb de tijd gekend dat ik zonder opener aan mijn trekken kwam. Ik vrees dat ik daar nu letterlijk en figuurlijk voor moet betalen. Maar een mooie tijd was het wel. Dus je hoort mij niet klagen. 's Avonds een vent dan ook 's ochtends een vent, placht mijn goede vader te zeggen die overigens zelf op zijn 25ste al orde op zaken had laten stellen: onder en boven een kunstgebit. Kom daar tegenwoordig nog eens om.
Dank voor je zoals steeds positieve reactie,
Espunt
Allereerst blij weer van je te horen, met een verhaaltje dat dan wel niet de verbeelding overstijgt, maar toch minitieus, bijna masochistisch, de lijder van een tandpijn beschrijft, het leed aangedaan door onze tanden. Hoe zouden Afrikanen dat toch doen, die openen met hun hagelwitte tanden bierflesjes alsof het het flessenopeners zijn? Masochistisch wordt het wanneer de lijder, zoals u, de mogelijkheden gaat overwegen, intellectueel, om van die verrotte pijn af te komen, om daarna de tandarts toch zijn werk te laten doen. Ik deed het door meditatie, maar wel ná de behandeling, die me nog in het ziekenhuis brachten door teveel drank. Want zoals u al zegt, "de mythen van de heiligen hebben het wel goed met ons voor," maar zullen zelden het bederf herstellen indien er niet rigoreuzer wordt ingegrepen. Wat is dat toch?
Mooi stukje, dankjewel.
Ben.
Ik liep met de hond het tuinpad af, Bruce Springsteen denderde nog na in mijn oor, Born to be wild, de bomen aan de overkant stonden kaal hun naaktheid uit te stralen, als vrouwen in een pornofilm, pas geschoren, de sloot lag als een diepgevroren pizza mijn gangen gade te slaan, met wier en al, aan ontdooien viel niet te denken.
Lees verderDank je wel.
Ben.
Refeam stelde orde op zaken
dingen die niemand vermag
mochten niet smaken
en dan over naar de orde van de dag
zo goed was Refaem
de mensen omhelsten hem
hij kwam een T-shirt tegen
die ging zijns wegen
“alleen maar T-shirt:?”
mmmm lekker: dacht Refeam
hij zag de goede fee op het T-shirt
.......
Lees verder
Als je oversteekt bij het terrein waar vroeger de gehandicapten woonden zie je als eerste het witte hek. Volg het pad dat door een grasveld gereden is. Aan je rechterkant pronkt het kasteel van de landheer. In het uitgestrekte veld ervoor groeit een boom met behoorlijke knoesten. In zijn takken kietelen de mintgroene blaadjes je met lentegevoelens.
Lees verder
Ben.
D.A.
