Wachtwoord vergeten Registreren
Zoeken
uitgebreid zoeken

Upload

Literair werk uploaden

Lees groeiend werk

Kies:
Sorteer op:

OplopenVoorgoed niet meer leverbaar toont het scherm onverbiddelijk.Zo voelt het ook. Op de hoek van het bureau lig het e-book, waarmee het min of meer begon. In goede staat. Nog steeds. Inmiddels een exotisch merk, failliet gegaan, herstart doorgemaakt en nu voorgoed niet meer leverbaar. Zoeken is terugkijken. Je kunt alleen vinden wat er is en wat is geweest

Lees verder
21-01-2018 23:20
Het besluit van de redactie is vrees ik onomkeerbaar, ik kan het ook wel volgen.

Als vorm van afscheid lijkt mij het wel grappig als ieder die dat wil op het woord 'maakten' voor de witregel, via een vlag een opmerking aan de redactie kan plaatsen.

Het verhaal zelf is een vrije bewerking van wat Philomene in het jubileumboek schreef.

 

Ik ben een geboren tobber, twijfel over van alles. Behalve over het nut van dit prachtige platvorm, wat veelal, toegegeven, te rustig is.

Ik respecteer natuurlijk de keuze van de redactie, maar vraag mij af of er geen tussenweg mogelijk is, want met dit besluit gaat er een bron van kennis en interactie verloren

Lees verder
21-01-2018 22:07
Ik voel met EJA mee. Ik ben graag bereid wat geld in te leggen als dat de goede zaak kan redden. Hoeveel is er nodig (op jaarbasis)?
LW was voor mij, en hopelijk blijft dat voorlopig zo, een heerlijke stimulator om tot schrijven te komen. Ik meen te weten dat velen van ons zo'n driver slecht kunnen missen. En dan heb ik het nog niet over de bemoedigende en behulpzame interacties.
Dus mensen, laat je horen en toon je betrokkenheid.

En als het noodlot dan toch onafwendbaar is, dan past mij slechts erkentelijkheid naar al degenen die dit alles zoveel jaren mogelijk hebben gemaakt. Dank. Jullie hebben mij een grote dienst bewezen. Moge het nog even voortduren....
21-01-2018 21:34
E.J.A.,

Hoe sympathiek je oproep ook is, ik vrees dat het doek zal vallen zoals is aangekondigd. Een slinkend budget en te weinig aanwas van actieve vrijwilligers, valt niet op te lossen met een eenmalige actie. Inderdaad jammer, juist het niet commerciële van LW sprak mij aan, alsmede de goed georganiseerde wedstrijden die er geweest zijn en de verzorgde uitgaven. Redactie, bedankt daarvoor.

'Geboren tobber' klinkt overigens erg zwaar. Ik zag je naam ook elders opduiken.

Groet,

 

 

De man had zich de hele dag in de bossen verscholen gehouden en nu de zon langzaam plaatsmaakte voor de schemering , waagde hij het zijn tocht te vervolgen. Het duurde niet lang voordat hij op een weg stuitte. Hij liep naar het midden en tuurde het onafzienbare asfalt af . Door de zolen van zijn slecht passende schoenen voelde hij het  nog nagloeien van de zinderende hitte

Lees verder

 

´Maan?’ zei de man met het lange haar en liet zijn pen enkele centimeters boven het papier hangen. Met een geduldige stem, zonder enkele vorm van ergernis, sprak de vrouw met de pet tegenover hem: ‘Naam. Er staat naam. U dient hier uw volledige, aardse naam in te vullen. Ik begrijp dat het lastig is aangezien u niet van hier bent

Lees verder
20-01-2018 15:41
Zie vlaggetje. Hoe betreedt een kogel een lichaam? Het veronderstelt een zekere plechtstatigheid. Kogels slaan meestal in o.i.d.
Deze auteur heeft er voor gekozen om het werk niet aan iedereen te tonen. Het werk is alleen zichtbaar voor leden. Log in of meld u aan om het werk te lezen.
19-01-2018 17:52
Er komt inderdaad een moment dat onze digitale vrienden gaan denken dat ze goed bezig zijn.
Leuk idee.
Paar vlaggetjes.

Als Tjebbe zichzelf wilde verwennen, iets wat tot laat in zijn leven had geduurd voordat hij het zichzelf gunde, dan kocht hij voor ’s avonds drie pijpjes Leffe blond. Dat gebeurde vaker dan de bedoeling was. Hij dronk niet elke dag, maar  toch wel vier tot vijf keer per week.Een aantal jaren terug had hij elke avond vier halve liters gedronken

Lees verder
19-01-2018 15:53
Dank je voor de wijze woorden Espunt. Vlaggetjes verwerkt. (op mijn manier)
19-01-2018 14:07
Met aandacht gelezen en wat vlaggetjes geplaatst.
19-01-2018 12:34
Dank je Gerard, typefoutje.
antwoord op je vraag: vrouw van een straat verder.
Bekijk alle 4 reacties

Hoe ver reikte eens de weerklank van zijn naam?

Dat brengt ons nu niet dichterbij zijn woorden –

zoals hij zelf de stilte erin hoorde,

waaraan een mens wel kracht ontleent, geen faam.

 

Nog staan zijn zinnen hier op deze treden...

Maar mocht de tijd hen verder doen vervagen,

vervallen zijn conclusies weer tot vragen,

de lezer achterlatend in het heden.

 

 

 

Lees verder
19-01-2018 14:09
Knap gedaan.

Als je iets wil wezen

Hou het klein 

Als je iets wil wezen

Hoef je niet te zijn

 

Als je klein wilt wezen

Heb je een wil 

Om in wezen niets te vrezen

Je bent

Lees verder
19-01-2018 14:11
En als je iets wil lezen
Mag het dan van Jessy zijn?

niemand keek

zij zocht

 

wat nou

als alles nog niet was

alles nog niet is

en ik

 

was een draadje

bewogen

in de wind

in de leegte

minder dan een kind

 

vast aan de grond

hoog reikend

voorbij de ochtendmist

verbinding

tussen het hogere

het lage

op gespannen voet

met dat wat ik niet wist

 

ik was het draadje

werd de snaar

op spanning

tussen het laag

het hogere

werd ik daar

aangeraakt

door de wind

 

resonerend

ruimte creërend

ruimte

waar alles nog niet was

alles nog niet is

daar werd ik naad

 

zag ik ruimte

omvat door

die trillende draad

de snaar

die ik was

 

uit niets zong mijn lied

een fantasie

een droom

meeslepend

buiten gewoon

de grens over naar iets

 

toen niemand nog keek

zocht zij

ik wilde klinken

in hoge nood

hoorde de grondtoon

laag traag toegang trillen

 

temidden van de leegte

zag ik haar

zoals ik haar

voor het laatst zag

bij mijn begin

laat mij binnen

zet mij in

Lees verder
20-01-2018 00:39
Dank Espunt,
je ligt precies de vinger op de zere plek.
je wijst mijn twijfel aan, k moet dus nog verder knutselen
gr Jan
19-01-2018 14:17
Stringtheorie voor leken.
Mooi thema. De snaar misschien iets te ver uitgetrokken waardoor de veerkracht gevaar loopt.
Daar werd ik naad, die regel dissoneerde wat naar mijn gevoel.
19-01-2018 07:42
Dank voor je feedback, Gerard. Dat helpt, omdat ik zelf onzeker ben over het resultaat. Voor mij is het oke en drukt het uit wat ik wil, maar schrijven is communiceren...
Jan
Bekijk alle 4 reacties

17 januari

Voor het eerst sinds dagen weer een menselijk wezen ontmoet. En nog vriendelijk ook. Een jonge  knaap die een pakket kwam brengen. Hij vertrouwde me toe dat hij even getwijfeld had aan de status van zijn navigatiesysteem omdat hij alleen nog maar bomen zag. Toch nog maar doorgereden en jawel hoor, daar stond waarachtig nog een woning. Niks voor mij, had hij gezegd. Veel te eenzaam

Lees verder
19-01-2018 14:18
Beste W.J. Frijling,
Dank voor het waarderende oordeel.
18-01-2018 18:36
Graag gelezen. Grappig.
18-01-2018 17:23
Dag Gerard,
Dank voor je reactie.
Stille kracht, dat mag je wel zeggen.
Verschillende intelligenties en temperamenten die elkaar treffen met een weinig hoopgevende uitkomst.
Bekijk alle 4 reacties

Op blote voetjes in de branding

kuierend aan moeders hand

vissers langs de watering

vaders pijpen in hoogwaterstand 

Oh, heerlijke zomers aan zee

gepasseerd station lang gelee

 

Bij oostenwind en onderstromen

wanneer de zee haar schelpen braakte

trok het paard, tussen de aangezette bomen

de schelpenkar, totdat haar schutten kraakten

Oh heerlijke zomers aan zee

gepasseerd station lang gelee

 

We groeven kuilen aan de kant

bedoelt voor onze 'oosterburen'

bedekten ze met papier en zand

om vanaf het duin, de gevallenen te begluren

Oh, heerlijke zomers aan zee

gepasseerd station lang gelee

 

Bij laag tij,juttend door het zwin

naar zeeschuim,pok en non

Strandstoelen in bond streepdessin

en alle dagen scheen de zon

Oh heerlijke zomers aan zee

gepasseerd station lang gelee

 

Mijmerend loop ik langs het strand

koester gedachten van voorbij

Mijn hart, mijn ziel, mijn geestverwant

verlaat mij niet, maar wandel stil naast mij

Oh heerlijke zomers aan zee

gepasseerd station lang gelee

Lees verder

 

1 januari 2016

 

 

 

 

Irene rolt naakt van hem af nadat ze hem als een wild paard heeft bereden.

Uitgeput valt ze naast hem neer en kijkt hem aan.'Dat was geweldig.'

Ze haalt haar vingers door zijn krullende borsthaar en voelt haar hartslag langzaam zakken naar een normaal ritme. 'We kunnen zo nog wel een keer,'zegt hij.'Laat me eerst even op adem komen

Lees verder
14-01-2018 09:28
Dank je wel, Espunt. Het laatste wat ik wil is dat de lezer achterblijft met een stukje onduidelijkheid.
14-01-2018 00:13
Het is een detail, al is het ook een binnenkomer, maar als je schrijft dat ze hem als een wild paard heeft bereden dan lees ik dat hij zich als een wild paard gedroeg. Ik mag aannemen dat je ons wil vertellen dat zij zich wild gedroeg. Maar de bedoeling is wel duidelijk, hoor.
13-01-2018 22:42
Dat is moeijlijk aan te geven. Wat heeft de politie over het hoofd gezien en in welk verband dat eventueel iets meer over de dader zou kunnen zeggen.
Bekijk alle 6 reacties

'Mijn naam is Philippine en ik kom voor de functie, die uit de advertentie.''De vacature voor de Strategisch Manager?' vraagt de receptioniste.'Dat zal hem zijn.''Het spijt me, maar u zult nog even moeten wachten. Het is nog maar twaalf uur en de interviews beginnen om half twee.''Ik weet dat ik een beetje te vroeg ben, ik beloof dat het nooit weer zal gebeuren. Ik ga zometeen op vakantie, weet u

Lees verder
13-01-2018 09:51
Dank je Espunt. Een paar jaar geleden schreef ik een aantal verhaaltjes over Philippine. Om de draad weer wat op te pikken leek het me aardig het een begin te geven.
13-01-2018 00:29
Veelbelovend begin. Ben benieuwd hoe het verder gaat met Ph.

1.

Wij doen het zonder bewonersoverleg. Het is in dit huis vrijheid, blijheid. Leven en laten leven. Quirien is een soort huisoudste. Niet omdat hij de oudste is maar omdat hij toevallig dicht bij het vuur van de Stichting Studentenhuisvesting zat, toen ons huis twee jaar geleden beschikbaar kwam voor studentenbewoning. Even. Noodoplossing

Lees verder
10-01-2018 12:10
Dag Gerard,
Jouw reactie is steeds weer de aftrap voor een klein avontuurtje: hoe bevalt mijn nieuwe hersenspinsel. Dank voor je trouwe aandacht. Het vlaggetje bij zorps is begrijpelijk maar niet terecht. Ook in mijn directe omgeving meende men op een verschrijving gestuit te zijn. En dat is het in wezen ook, maar dan met opzet om die jongens van het corps te jennen.
En als dan ook het toeval nog een rol gaat spelen in onze communicatie kan mijn dag niet meer stuk. Ik wens je een gezond en creatief jaar toe.
10-01-2018 10:16
Zie een vlaggetje in een vlot geschreven verhaal en vol toeval omdat ik de afgelopen week het een en ander over Russel en Gödel heb gelezen.

Lief,

Ze zitten in een mapje

gewone snapshots

snap je

‘k heb ze net verstuurd,

alle tweehonderd dertien, Lief,

door mijn lens gegluurd.

Herinneringen aan

momenten

de plaatsen

de kleuren 

het licht

 

Het zijn mijn ogen,

lief,

jij leent ze

om te zien

wat ik zie als ik jou zag

Het is mijn zicht,

de reflectie van mijn liefde,

in jouw ogen,

in mijn ogen

van jouw liefde,

van mijn liefde,

van jouw liefde..

Lees verder
10-01-2018 22:40
Sweeping statement.

Een spin zendt zijn draad weg

op de warmte van een gloeilamp.

De draad bereikt de overkant:

het blad van een kamerplant.

Een soortgelijke draad

werd ooit gebruikt

in het vizier van telescopen.

Niet geëvenaard

door zelfs de fijnste haar.

Dit zag ik bij een sterrenwacht,

op een zwaar bewolkte nacht

Lees verder
11-01-2018 08:30
De essentie is meer de overeenkomst in het gebruik van techniek door de mens en door een spin. Techniek in het groot en in het klein. Met een doorkijkje naar het nog grotere (de planeten etc.). De verbinding wordt dan wel gelegd via het gebruik van een spindraad. Alles is een en dergelijke.
10-01-2018 22:46
Essentie van het gedicht is blijkbaar de overeenkomst tussen beide verfijnde draden. Ik proef een associatie maar ik vind hem niet dwingend uitgewerkt. Het zijn toch meer twee losse ervaringen.
08-01-2018 09:55
Mooi Tom, bedankt. Je kunt gelijk hebben, ik probeer het straks uit.
Bekijk alle 4 reacties

Een penseel sociaal bewogen

Waardig gekromde ruggen 

lezend, achter rijke schoven 

opgenomen in een landschap 

waar zij hun wortels weten 

in een poëtisch realisme

van macht en proleten

Lees verder
10-01-2018 23:36
Dank Espunt,goede tip
10-01-2018 22:49
Het Uw refereert direct aan een bestaande schilder die de lezer niet kan kennen. Als je Uw vervangt door een ben je die moeizame koppeling kwijt.
08-01-2018 11:02
Dank voor uw reactie !
Ik heb het gedicht geschreven bij een schilderij van Millet, ' De Arenleesters'.
Millet schilderde het leven zoals het was.
Maar inderdaad misschien overbodig, ik ga er over nadenken
Bekijk alle 4 reacties
Deze auteur heeft er voor gekozen om het werk niet aan iedereen te tonen. Het werk is alleen zichtbaar voor leden. Log in of meld u aan om het werk te lezen.
14-01-2018 23:14
Dankjewel @Marieke voor je vlaggetjes. Ik ga ermee aan de slag!

Het is een fragment van een langer stuk @Espunt, en de relatie zal nooit volledig kloppend zijn. Vandaar dat de verhaallijn in dit stuk 'open' blijft. Maar het is nu wel iets te open.

Iets meer duidelijkheid tussen de personages is inderdaad wel wenselijk @Jan. Bij bijv college gebeurt het wel eens dat een andere docent ook aanschuift, vooral als er een overlap in interesse gebied is, maar dan nog is het niet geloofwaardig als hij haar echt niet is opgevallen.
Het is de bedoeling als onderdeel van een hoofdstuk. Dit ga ik nu verder uitwerken.

Dank jullie wel voor de feedback!
14-01-2018 12:45
Annette Rijsdam,

Het verhaal ontbeert een thema (en conflict). Wat is de drijfveer van de vrouw?. De vrouw kent de man niet, als hij zijn naam noemt kent ze wel zijn werk. Er wordt gesproken over college. De verhouding haal ik er niet uit. De vrouw nog studerende en Yasco geeft college? Maar ze zaten beiden bij een college (?). In de de loop vd dialoog lijken ze elkaar wel goed te kennen.
Breng een duidelijke verhouding tussen de personages aan. Dat de vrouw de man niet eerder heeft gezien/opgemerkt vind ik ongeloofwaardig. Je zou haar kunnen laten kijken naar hem voorafgaand aan de dialoog - en iets laten denken waar de verhouding uit blijkt, zoals Luciavdrink ook opmerkt.
De details over het bakken e.d. zijn op zichzelf al sprekend, breng een context aan en het verhaal gaat leven.

Groet,
10-01-2018 22:57
Je zou de verhaallijn kunnen sluiten door te eindigen met iets als: Ze zag mogelijkheden om dit begin nog kloppend te krijgen
Bekijk alle 8 reacties
Deze auteur heeft er voor gekozen om het werk niet aan iedereen te tonen. Het werk is alleen zichtbaar voor leden. Log in of meld u aan om het werk te lezen.
10-01-2018 23:08
Misschien kun je een van de dienstverleners mee laten doen. Die kan dan wat prikkelende opmerkingen uit de praktijk inbrengen. Of zuchten dat de Tweede Feministische Revolutie is weggezakt in een moeras van hedonisme en bikkelharde competitie. Er moet iets gebeuren.
09-01-2018 10:02
Hoi Lucia,
Ik ben het met Anette eens, het idee is leuk, maar het leest als een verslag en blijft afstandelijk. Ik zou het hele stuk herschrijven, in een veel persoonlijkere stijl. Voorbeeld.
Ik zit met kloppend hart in mijn flat als de voordeurbel gaat. Het is mijn kleindochter en ik ga haar iets vragen dat voor mij heel belangrijk is...
Eind jaren zestig deed mijn bureau goede zaken. Ik had zeven dames in dienst die bij diverse...

Er zijn meer veranderingen die het persoonlijker zouden kunnen maken maar het zou te lang duren om die allemaal hier op te schrijven. Hardop lezen wil wel eens een hulpmiddel zijn. Nogmaals, eerst suggereren dat het om escort gaat en dan om feministen vind ik erg goed.


08-01-2018 13:15
Hi Lucia,
een leuk verteld verhaal.
Annette geeft gedegen feedback. En ze geeft goed aan hoe de blik van mij als lezer wordt geleid door de manier waarop jij vertelt.
Ook ik zit op de 'escort lijn' en snap die aangifte situatie niet direct (wil niet van de hoofdlijn -excorte- af)
In je reactie lijkt het alsof jij je daar niet van bewust bent, maar voor mij als lezer is het onontkoombaar.
Op zich is die dubbeling van feminisme en escort niet vreemd. Ooit was er in een sektarische uithoek van het feminisme ook een stroming doe prostitutie zag als de ultieme bevrijding van de vrouw.
Maar jij maakt als auteur de keuze, dus neem mij mee....
groet
Jan
Bekijk alle 7 reacties
Deze auteur heeft er voor gekozen om het werk niet aan iedereen te tonen. Het werk is alleen zichtbaar voor leden. Log in of meld u aan om het werk te lezen.
11-01-2018 21:46
Beste Espunt, vanwege je overtuigende reactie heb ik het begin geschrapt. Nu zie ik ook dat het begin zwak was. Daarbij heb ik het slot aangepast, omdat ik denk dat het onduidelijk was. Mijn dank.
10-01-2018 23:16
Met een leeg scherm op lees verder klikken vraagt om vertrouwen in een goede afloop. Hoewel goede afloop? De angst is beklemmend. Een beetje onlogisch is dat ze haar kamer niet uitdurft en vervolgens maakt ze van alles mee met de ongelukkige.
Deze site wordt mede mogelijk gemaakt door
Volg ons via