Wachtwoord vergeten Registreren
Zoeken
uitgebreid zoeken

Upload

Literair werk uploaden

Lees groeiend werk

Kies:
Sorteer op:

Lena doodde de tijd door te bedenken waar ze de grootste hekel aan had; de herfst met regen en rillingen, de ziekte van haar zus of het zenuwslopende gezeur van haar buurjongen Nicolaas. De schemer viel en vloekend probeerde ze om niet uit te glijden over de natte bladeren op de gracht. Ze incasseerde spottende blikken en zogenaamd behulpzame handreikingen van jongens veel ouder dan zij

Lees verder

De wind tiert, buldert, duwt en trekt. Zonder mededogen geselt hij alles wat hij vindt op zijn weg. Ook Nick. Kwetsbaar en onbeschut aan de rand van het water is hij weerloos, een makkelijke prooi.Driftig trekt hij zijn mouw over de rug van zijn hand en veegt over zijn wangen. Niet dat het verschil maakt, zijn trui is immers doorweekt. In een mum van tijd is zijn gezicht opnieuw kletsnat

Lees verder
23-10-2017 21:31
Schrijven is lijden om anderen het leven te laten vieren. ;-)
23-10-2017 20:11
Lieve Hadeke en Jan P,
Jullie zijn je er toch wel van bewust dat dit talloze slapeloze nachten tot gevolg heeft?
Ik ben retedankbaar, maar dit moest wel even gezegd natuurlijk.
Ik ga aan de slag *zucht* ;)
23-10-2017 19:51
O, Jan P. had inmiddels ook gereageerd. :-)
Bekijk alle 15 reacties

De motor van de koeling onder de kist slaat aan. Heel even lijkt het alsof zijn vader beweegt. De geur van oude meubels en verse bloemenlucht had de combinatie van geur gemaakt die je nergens anders ruikt, dan in het huis van een overledene. Nu heeft hij een uur bij zijn vader gezeten. Hij besluit om even naar beneden te gaan en zijn broer te bellen

Lees verder
23-10-2017 23:50
Dat het slot moeilijk opengaat is een gegeven dat goed aansluit bij de slotzin. De enige aanwijzingen die ik met vieze liedjes in verband kan brengen zijn notenkraker en mirlitons. Misschien kun je enige fragmenten uit liedjes vermelden waaruit de dubbele betekenis duidelijk wordt.
23-10-2017 22:41
Ah Ok. Dan zou het stuk in het begin dat het slot lastig opengaat dus ook wegmogen. Er zitten overigens nog wel een of twee verwijzingen naar vieze liedjes maar die komen dan onvoldoende naar voren.
23-10-2017 22:17
Toen gaf ik aan dat het voldoende zou zijn dat er slechts een sleutel in het slot gestoken zou worden.
Bekijk alle 8 reacties

Hondje van de slager

Het rook in de bus naar zure matten, wijngum en hondenpoep. Bart was in een drol gestapt, net voor de bus vertrok. Hij had goed geveegd over een graspol, maar er bleven stinkende resten tussen de groeven van zijn schoenzool kleven.

Maarten zat aan de kant waar de zon scheen en voelde zich misselijk. Zweetdruppels parelden op zijn neus

Lees verder
23-10-2017 22:31
Ja, inderdaad goed herschreven. Mooi passend eind ook.
Wat mij betreft mag Bart nog iets meer naar voren geschoven worden als opper-pester, dan is de haat later in het verhaal tastbaarder. Ik zet een paar vlaggetjes op plekken waar ik denk dat dat subtiel kan.
23-10-2017 17:23
Katie,
Goede herschrijf. (Wat mij betreft schrap je nog wat uitleg, vertrouw op je lezer)
zie enkel vlaggetje.

Groet,
23-10-2017 12:16
Ik heb mijn verhaal herschreven en jullie suggesties er in verwerkt.
Bekijk alle 11 reacties

‘Ik weet niet wat jullie ervaring is, maar de heer Vermaak van kamer 66 glijdt snel af.’ Mieke legt haar bril naast het aantekenblok en kijkt of de collega’s dit beeld herkennen. ‘In het dossier zie ik verschillende meldingen van ontremd gedrag en hij lijkt daarbij niet kieskeurig te zijn,’ vervolgt ze als ze geen respons krijgt

Lees verder
24-10-2017 02:35
Dank je wel voor je 'strenge' woorden JanP. Ik heb het 'mysterieuze' er uitgehaald.
23-10-2017 22:29
Nyceway,

In het algemeen wordt het voor een kort verhaal aangeraden de intrige/het conflict te beperken tot 1 hoofdpersonage, eventueel met een bijfiguur als tegenpool of aangever.
Dit verhaal begint met een aanzet van een intrige rondom Mieke met Dirk als de aangever. Die intrige loopt dood en wordt opgevolgd door een (innerlijk) conflict van Johannes. Dit conflict sterft letterlijk, als ik het goed heb. Dan volgt in het verleden een persoonlijkheidsconflict van de voorouder(?) van Johannes. Dit gegeven is mogelijk de spiegel van het dubbelleven van Johannes. Het verhaal loopt dan al naar het eind en de lezer heeft nog geen houvast. Voeg daar nog een stalmeester, een baron en barones bij, en het verhaal is niet meer te volgen. Mieke op het eind kan het niet meer redden. De stagiaire, die op het allerlaatst wordt opgevoerd, ook niet.
Doseer, nyceway. De stijl is prima.

Groet,
23-10-2017 19:45
Dank je wel voor jullie reacties Conny en Gerard. Ik heb nog een extra zin toegevoegd. De rest laat ik nu echt over aan de eigen invulling van de lezer.
Gerard, het blijft een psycholoog en geen psychiater. Bedankt voor het meedenken.
Bekijk alle 15 reacties

 

Walt Whitman himself

 

was calling me

 

from his grave

 

his hand stuck in the air

 

holding Leaves of Grass

 

blowing in the wind

 

the pages started turning

 

elegantly winking at me

 

as if luring me in

 

 

Let’s go! Walt whispered to me

 

But…, I replied, You’re dead!

 

But you’re not, he said

 

I grabbed his hand

 

it was still warm

 

which surprised me

 

Lees verder
23-10-2017 12:34
Dat zie ik dan als een groot compliment Hadeke
22-10-2017 11:22
Ik snap wel dat Literairwerk liever Nederlandstalig werk ziet. Met mijn beperkte Engelse -of beter Amerikaans Engels- vaardigheden: Het gedicht spreekt me wel aan.
20-10-2017 23:35
Dank je Lucia. Zal het niet meer doen Helen.
Bekijk alle 10 reacties
Deze auteur heeft er voor gekozen om het werk niet aan iedereen te tonen. Het werk is alleen zichtbaar voor leden. Log in of meld u aan om het werk te lezen.
23-10-2017 14:01
Een verhaal dat me meeneemt. Soms wat te verteller, zeker waar het de mooie zanger betreft. Het einde is me iets te abrupt.
Toch graag gelezen :)
22-10-2017 22:54
Bedankt Hadeke voor al je opmerkingen. Het was inderdaad niet meteen duidelijk dat Louise het dienstmeisje is. Ik heb wat meer proberen te verduidelijken, zonder al te duidelijk te zijn..
22-10-2017 11:58
Mooie invulling van het thema. Prettig leesbaar. Wel eens met Jan P., je kunt ons nog wat meer meenemen met Louise zonder dat te 'vertellen'. (Ik zag dat je daar al mee bezig bent geweest, maar het mag wat mij betreft nog meer 'show'.)
Ik werd twee keer op het verkeerde been gezet. Aan het begin zie ik een dame voor me die les krijgt en in het betreffende huis woont, later wordt dat duidelijk, maar dan moet ik mijn beeld al bijstellen. In de eerste alinea zou ik geholpen zijn met meer vingerwijzingen. (Niet te dik, subtiel mag.)
Ook dacht ik eerst dat de muziekleraar aan huis kwam, wat niet waar bleek. Ik heb (naast meer vlaggetjes) op twee plaatsen een vlag gezet hoe dat beeld bij mij ontstond.
Bekijk alle 13 reacties

Versteken

We liggen tegen elkaar aan op de bank. Naakt. Met mijn rechterhand grijp ik naar het schoteltje op de tafel naast ons en pak één van de pinnetjes.‘Om hem goed te kunnen plaatsen, moet hij vochtig zijn.’Ze giechelt, opent haar mond half en steekt haar tong iets naar buiten. Voorzichtig leg ik het houten mini balkje op haar tong

Lees verder
23-10-2017 19:56
Dank voor de reacties. Ik ga weer eens overdenken. De ouders vind ik voor de 'kleuring' van het karakter wel nodig. Ik ga eens kijken waar schrappen kan.
Ook naar de 'vaktaal' ga ik kijken. Ik ben bang dat teveel uitleg daarvan afbreuk aan de vakkennis van de hoofdpersoon doet.
23-10-2017 14:08
Zoals altijd mooi geschreven. Het geven is super! Toch had ik, als niet muzikaal geschoolde liefhebber, wat moeite om in het verhaal te blijven. De 'vaktaal' leidde me een beetje af.
Komt vast goed!!
21-10-2017 13:06
Erg goed geschreven, Hadeke. Mooi je hoe je het thema verwerkt hebt in de manier van leven van vader en zoon. Nog één vlaggetje gezet.
Bekijk alle 17 reacties
Deze auteur heeft er voor gekozen om het werk niet aan iedereen te tonen. Het werk is alleen zichtbaar voor leden. Log in of meld u aan om het werk te lezen.
19-10-2017 15:49
Luciavdbrink,
Merel is veel en lang aan het woord, probeer dat iets scherper te maken en enige balans aan te brengen. Ook zou je het decor, de ruimte(!) er meer bij kunnen betrekken, dat biedt de mogelijkheid het verhaal een extra lading/symboliek te geven. In een compleet verhaal is er steeds een functie voor dat element. (De personages handelen in ruimte en tijd).
het verhaal heeft zeker potentie - wees niet te snel tevreden.
Paar vlaggetjes,

groet
18-10-2017 13:49
Hoi Hadeke,

Dankjewel! Goede vlaggetjes ook. Ga ik even naar kijken :).
17-10-2017 19:44
Mooi verhaal. Goed eind. Eens met Gerard. Twee vlaggetjes.
Bekijk alle 5 reacties

De oude koningin hing verveeld over de fluwelen leuning van haar troon. De audiënties waren net geweest. Er zat niets interessants tussen, zoals zo vaak de laatste tijd. Vroeger stonden ze uren in de rij om haar te spreken. De gildemeesters, de edelen en de herenboeren. Wat had ze veel mensen ontmoet. Talloze hofdames en lakeien had ze zien komen en gaan. Vijf mannen had ze versleten

Lees verder
21-10-2017 09:13
Een onvergetelijk hoofdpersonage!
19-10-2017 16:48
C.S.R Richardson,
Goed verhaal. Op zinsniveau kun je nog wat schaven, houd het actief. Dat houdt de vaart erin. Wees zuinig met vvt en lijdende vorm.
Paar vlaggetjes.

Groet,
18-10-2017 22:10
Bedankt voor de positieve reacties en goede suggesties. Wat fijn dat jullie de moeite hebben genomen om het verhaal te lezen en actief mee te denken over de verbeterpunten.
Ik ben een 'langzame' schrijver dus ga op mijn gemak de vlaggen doorlopen.
Bekijk alle 11 reacties

 

 

 

Het was in de jaren zestig van de vorige eeuw dat ik aan boord van een van harer majesteits schepen als onderofficier van de onderzeebootbestrijdingsdienst een voorspoedig verlopende carrière als beroepsmilitair der zeemacht tegemoet kon zien. Ik stond op mijn strepen, al waren het er maar twee

Lees verder
24-10-2017 07:56
Dank je voor je reactie Espunt, wellicht komt er nog een versie die sterker is, maar ik garandeer niets.
24-10-2017 01:46
Misschien als verhaal wat minder sterk, maar ik smul van zo'n kijkje in een keuken die ik alleen en van verre ken uit de tijd dat er nog jongensboeken werden geschreven over jongens van stavast die als verstekeling hun droom najoegen. Overigens kwamenin deze verhalen geen vieze liedjes laat staan klokkespelen voor. Een scheepsbel en soms een een buikorgeltje.
En laten we eerlijk zijn, de mooiste verhalen vinden we toch op straat (van Gibraltar bv.)daar kan geen fantasie tegenop. Daarom Gerard, dank voor deze greep uit het echte zeemansleven.
18-10-2017 16:37
Helen, ook deze suggestie neem ik mee.
Bekijk alle 14 reacties

Ze veroordeelden hem tot kramp in twaalf maten.

Ervoor boeten deden ze niet. Integendeel. Het sterkte.

 

De hoffelijke fluisteraar wankelde eenstemmig.

Toen hij zich alles ontzegde, geurde hij naar mispel.

 

Met ogen open, vandaag, rust zijn hoofd op zoden.

Uit zijn knikkerorgel kruipt oudmodisch stembereik.

 

Als hij nu tovert valt roet uit de lucht, gratis voor niks.

Lees verder
15-10-2017 19:31
'Trugschluss' en 'blue notes' zijn treffend verwoord, beste Gerard. Dank.
14-10-2017 10:52
Inderdaad, hiemee is de toon gezet. Een gedicht dat de nodige associaties met een trugschluss oproept. Tal van blue notes ook.

Bo(lero)

Het is warm in het leslokaal. Of ligt het gewoon aan mij? Ik kijk naar het blad van mijn bureau. Tientallen leerlingen voor mij hebben geprobeerd hun naam met hun nagels in het hout te vereeuwigen. Ze hebben nooit gedurfd een passer of iets anders te gebruiken, de namen zijn allesbehalve leesbaar.

Ik durf ook niet

Lees verder
23-10-2017 21:47
Mooi tijdsbeeld, juist door de details. Knap. Ik herinner me de tafeltjes met inktpotkuiltje (en schuifje) ook nog.
Bo Derek en de Bolero en de (Rijam) schoolagenda's, passen in dat tijdsbeeld, maar inderdaad als dat tijdsbeeld niet bij jou past dan is '10' een zoektocht. :-)
Als je die uitleg subtiel eerder in je verhaal verwerkt (met 10 en een schoolsetting valt denk ik genoeg te doen en had dat ene meisje -je weet wel- niet dezelfde lach als Bo etc.), dan is de laatste zin niet meer nodig, die vind ik zelf als slotzin niet zo mooi.
23-10-2017 12:50
Voor mij was de link tussen vieze liedjes en de Bolero meteen duidelijk. Maar de jongere generatie zal nog nooit van de film 10 en Bo Derek gehoord hebben, vermoed ik. Waarom de hoofdpersoon niet laten fantaseren over het Bolero moment? Je kan hem ook op latere leeftijd zelf zo'n moment laten beleven (met Bo Derek look-a-like?) en laten terugdenken aan die gebeurtenis op school vroeger.
18-10-2017 21:39
Dank je wel Desmond!
Bekijk alle 11 reacties
Deze auteur heeft er voor gekozen om het werk niet aan iedereen te tonen. Het werk is alleen zichtbaar voor leden. Log in of meld u aan om het werk te lezen.
18-10-2017 19:46
Ik ben het met Gerard eens. 1+2=3.
Mooi gedaan.
17-10-2017 19:32
Beste Gerard, Ten eerste bedankt voor het compliment. Ten tweede, als dit gedicht echt niets toevoegt, wat moeten we er dan mee? Ik weet niet of ik het met je eens ben, maar ik zal de reeks nog eens tegen het licht houden. Zelf bevalt dit slotdeel me wel, ook als ik het apart aanschouw (als een opzichzelfstaand gedicht). Wel vind ik het kwalitatief minder geslaagd dan deel 1 en 2. Toch dit kwam er nog achteraan en het valt niet meer ongedaan te maken.
17-10-2017 11:29
Ik heb de indruk dat dit laatste deel weinig toevoegt aan de twee voorgaande delen, temeer omdat deze een ijzersterk afgerond geheel vormen.
Bekijk alle 4 reacties

 

‘Moeder, vlug, er zijn boodschappers van de koning. Bij de oude eik.’

‘Boodschappers van de koning, zeg je?’

‘Ja. Iedereen is er. Ik zag zelfs een paar dwergen.’

‘Dwergen? Dat mag je bijzonder noemen, Eida. Er gebeurt in dit godvergeten dorp nooit iets.’

Weer thuis zegt Eida's moeder:

‘Je hebt het gehoord, Eida. De oude koningin zoekt een nieuwe dienstmaagd. Dit is jouw kans

Lees verder
24-10-2017 01:04
Dag Hadeke,
Dank voor je plezierige reactie. Ja hoe gaat dat met vieze liedjes? Onze voorouders hadden er graag veel woorden voor over. Het was immers ook de tijd van de voorouders van Jan Wolkers, van directe rede was op dit gebied nog weinig sprake. Men zocht het in symbolen en metaforen en dat maakt het voor mij onweerstaanbaar charmant. De Gelukkige Stalmeester had 7 coupletten nodig. En toen ik de 7 had, kwamen, met horten en stoten (excusez les mots), de dwergen aanmarcheren. En toen was er, zoals je zult begrijpen, geen houden meer aan.
23-10-2017 21:33
O ja 1 vlaggetje. (Spelfoutje.)
23-10-2017 21:29
Ik moest ff kauwen op de clou, omdat je de aanwijzingen in 'terloopsen' hebt verstopt. Het leest inderdaad als een sprookje met een twist, dat maakt het leuk om te lezen.
Ik merkte bij mezelf wel dat ik bij de laatste stalmeester-coupletten er wat diagonaal doorheen begon te lezen.
Ik vind de woordgrap 'overtreding' binnen dit verhaal erg grappig.
Bekijk alle 15 reacties

WAAR WILT U DE LENTE?

waar  wilt u de lente? vraagt hij  

zijn helle ogen schitteren 

in de grauwte van mijn kamer

hier, zeg ik, tussen het gewei  

en de ramskop, hij hangt

behendig alles op zijn plaats

 

mijn vrienden komen en zeggen

mooi je hebt smaak en aaien

mijn kat en drinken mijn wijn

en bij de vriendin die ik het

meest van allen haat komt hij

ook, hij is zo alleen zwijmelt zij

 

zo gaat dat door, het leven

verdwijnt in de getijden

de man komt met de lente

rolt  de winter in een kleed

zijn deskundige vrolijkheid

galmt hem nog uren na

 

eens zal ik zonder woorden

zien hoe hij mij verschijnt

in achteloze heerlijkheid

en hij de trillende lente  

van oogverblindend goud

houdt in de holte van zijn hand

 

 

Lees verder
07-10-2017 10:06
Sterk gedicht.
03-10-2017 23:37
Ik vind het mooi. Beeldend.
03-10-2017 18:11
Bij het begin van de herfst een hoopvol gedicht.

Dobberend (O.l.v. toren Amersfoort)

Ik dobber op het water, in de gracht en bij de basis van de toren. Goed geaard dit fundament van een geloof, aanvaard door mensen met wat andere gedachten

dan ik, die meer op feit dan fictie vaart. Die na zijn dood maar weinig te verwachten heeft, en toch het vertrouwen weet te achten dat een mens in Kerk en God bewaart

Lees verder
03-10-2017 23:42
De Onbewogen Beweger?
Fijnzinnig gedicht. Laatste regel wat kryptisch. Niet erg.
03-10-2017 19:55
De inhoud spreekt me aan. Graag gelezen. Paar vlaggen.

De vaste klant

Er sloten steeds meer mannen aan in de rij voor het huis met de blauwe deur. Degenen die hun postuur mee hadden mengden zich halverwege. Mannen die het huis verlieten maakten plaats voor nieuwe gegadigden, in een eindeloze variatie van soorten en maten. Bontgekleurd maar ook sober, zelfs een beetje armoedig

Lees verder
10-10-2017 16:48
Ik heb de feedback verwerkt in een nieuwe langere versie, die daardoor beter leesbaar is geworden.
09-10-2017 17:14
Dank je wel, JanP, voor het lezen en je nuttige feedback. Ik ga ermee aan de slag!

gr. Nynke
09-10-2017 16:52
Nyceway,

De lezer krijgt vrijwel het volledige verhaal medegedeeld door de verteller, dat geeft afstand. Probeer hier en daar in te breken in dat strakke perspectief en een echte scene te schrijven waarin de personages handelen zonder interruptie van de verteller.
Zoals het nu is, sloeg bij mij als lezer een vermoeid toe, vanwege die vertellersstem.

Wat vlaggetjes gezet,

Groet,
Bekijk alle 7 reacties

Een bubbel? Een bad!

Zittend in zijn jacuzzi in het aardige paradijs. Althans, dat roept de omgeving op. Niet aangelegd door de eerste de beste hovenier. Deze verdiende het geld. Dit was waar voor het geld. Niet stijf, niet oubollig. Magnifiek. Sprookjesachtig.Zijn whiskey naast zich

Lees verder
04-10-2017 11:21
Dank, heer Espunt voor de reactie. Misschien komt dat nog. Misschien is het gaande. Ja, misschien kabbelt het rustig verder. Wie zal het zeggen...
04-10-2017 00:20
Ik had verwacht dat er ergens iets goed mis zou gaan. Maar het stukje kabbelt rustig verder. Er zijn blijkbaar bijzondere dingen gebeurd. Die kun je niet zo terloops vermelden.

 

Als een druppel op de gloeiende plaatdoe ik er toeik erken het een druppel langs een glas melk is beter af-kan opgelikt-een bijdrage geven aan levens is wat ik tracht te doenmaar ik maak hun toekomst niet afde cellen delen naar hun eigenschapeen lijflong, hart, hersenende onderlinge verscheiden elementen doen een vraag rijzenhoe zij zo verschillend in een constellatieeen wezen kunnen samenvloeieningewikkelder dan melkof een gloeiende plaat

Lees verder
09-10-2017 15:02
Dank je Espunt, ik wist wat je bedoelde, ik vond geen alternatief. Nu wel.
04-10-2017 00:26
Ik vind de beeldspraak wat gezocht.

hoe zij zo verschillend
in de samenhang een wezen kunnen druppelen

Hoe druppel je een wezen?
30-09-2017 12:28
Dank voor dit compliment, E.J.A.
Bekijk alle 4 reacties
Deze site wordt mede mogelijk gemaakt door
Volg ons via